5ο Δημοτικό Σχολείο Χαϊδαρίου

"Οι τρεις Ιεράρχες"

2012-01-27T17:08:00.000+02:00

εργασία του μαθητή Βαγγέλη Ν.

"Οι σημειώσεις του Isaac Newton"

2012-01-23T17:11:00.003+02:00

Το πανεπιστήμιο Κέμπριτζ, όπου δίδασκε ο διάσημος φυσικός και μαθηματικός Ισαάκ Νεύτων, επιτρέπει τη διαδικτυακή πρόσβαση οποιουδήποτε ενδιαφερόμενου στα ψηφιοποιημένα χειρόγραφα και πρωτότυπα τυπωμένα έργα του μεγάλου επιστήμονα. Μεταξύ αυτών βρίσκεται η πρωτότυπη τυπωμένη έκδοση του αριστουργήματός του «Principia Mathematica» (Μαθηματικές Αρχές της Φυσικής Φιλοσοφίας), μαζί με τις εμβόλιμες σχετικές χειρόγραφες σημειώσεις και απαντητικά σχόλια στους επικριτές του, που ο ίδιος είχε κάνει πάνω στο δικό του αντίτυπο. Μέχρι στιγμής, περισσότερες από 4.000 σελίδες, δηλαδή περίπου το ένα πέμπτο του αρχείου του Νεύτωνα, έχουν ψηφιοποιηθεί και είναι προσβάσιμα online στο πλαίσιο ενός προγράμματος, το οποίο θα δώσει στο ευρύ κοινό πρόσβαση στο έργο και άλλων «κολοσσών» της επιστήμης, όπως ο Δαρβίνος.

Όπως δήλωσε ο υπεύθυνος για την ψηφιοποίηση στη βιβλιοθήκη του Κέμπριτζ, Γκραντ Γιανγκ, τα χειρόγραφα του Νεύτωνα αποκαλύπτουν τον τρόπο που σκεπτόταν και σταδιακά προχωρούσε στις σημαντικές ανακαλύψεις του, που σφράγισαν τη σύγχρονη επιστήμη.

"Μέτρηση γωνιών"

2012-01-19T17:35:00.002+02:00

(κάνε κλικ πάνω στην εικόνα)

Στην Ευκλείδεια γεωμετρία, γωνία είναι το γεωμετρικό σχήμα που αποτελείται από δύο ημιευθείες με κοινή αρχή. Το σημείο Ο λέγεται κορυφή της γωνίας και οι ημιευθείες ΟΑ και ΟΒ λέγονται πλευρές της γωνίας.

Η γωνία ονομάζεται με τρία κεφαλαία γράμματα, όπου το γράμμα της κορυφής μπαίνει στη μέση (ΑΟΒ ή ΒΟΑ), βάζοντας από πάνω του το σύμβολο της γωνίας (^) ή μόνο με το γράμμα της κορυφής (Ο) με από πάνω το σύμβολο της γωνίας ή με ένα μικρό γράμμα (α) και πάντα το σύμβολο της γωνίας από πάνω του...

· Ορθή είναι μία γωνία που προκύπτει από τη διχοτόμηση μίας ευθείας γωνίας. Προφανώς, όλες οι ορθές είναι ίσες μεταξύ τους.

· Κάθε γωνία μικρότερη από την ορθή λέγεται οξεία και κάθε κυρτή γωνία μεγαλύτερη από την ορθή λέγεται αμβλεία γωνία.

Για τη μέτρηση των γωνιών χρησιμοποιούμε το μοιρογνωμόνιο κάνοντας τα παρακάτω:

· Βάζουμε το σημάδι που έχει το μοιρογνωμόνιο στο κέντρο του, πάνω στην κορυφή της γωνίας.

· Βάζουμε την ένδειξη Ο(μηδέν) μοίρες στη μία πλευρά της γωνίας (ίσως να χρειαστεί να προεκτείνεις τις πλευρές της γωνίας)

· Διαβάζουμε την ένδειξη στην άλλη πλευρά της γωνίας.

(πηγή: "τα τεταρτάκια μας")

καλή χρονιά!

2011-12-31T08:02:00.001+02:00

καλή χρονιά!
με αγάπη, υγεία, αλληλεγγύη, συντροφικότητα...

χρόνια πολλά και καλά!!!

2011-12-23T13:27:00.001+02:00

"ποτέ από το χρέος μη κινούντες"

2011-12-18T19:54:00.002+02:00

Βαγγέλης Ν.

Βίβιαν Π.

Βαγγέλης Ν.

"τα δευτεράκια στολίστηκαν"

2011-12-15T10:33:00.002+02:00

"Ενημέρωση 1ου τριμήνου"

2011-12-14T22:53:00.004+02:00

Αγαπητοί γονείς,
σας θυμίζουμε ότι την Παρασκευή 16/12/2011 και ώρα 18:00 το απόγευμα, θα ενημερωθείτε από τους εκπαιδευτικούς του σχολείου μας, για την πρόοδο των παιδιών σας, κατά το 1ο τρίμηνο της σχολικής χρονιάς 2011-2012.
Η συνεχής και εποικοδομητική συνεργασία δασκάλων - γονιών είναι απαραίτητη για την επίτευξη του κοινού στόχου: ο μαθητής να περνά ευχάριστα στο σχολείο μας, αναπτύσσοντας την κριτική σκέψη, τη δημιουργικότητα, τη φαντασία, την επικοινωνία και διαμορφώνοντας στάσεις και αξίες, όπως η αλληλεγγύη, η συνεργασία, ο αλτρουισμός και η αλληλοαποδοχή.
Σας περιμένουμε...

"εργασία στον Καβάφη"

2011-12-11T22:56:00.000+02:00

εργασία της μαθήτριας Μαρίας Γκ. (στ΄δημοτικού)

"εργαστήριο κατασκευής κυκλωμάτων"

2011-12-10T19:16:00.002+02:00

Κλικ για εκτέλεση

Εργαστήριο προσομοιώσεων στο μάθημα των Φυσικών επιστήμών από το πανεπιστήμιο του Κολοράντο

"Στην εκκλησία, Κ. Καβάφης"

2011-11-28T10:44:00.007+02:00

Στο μάθημα των θρησκευτικών επεξεργαστήκαμε το ποίημα του Κ. Καβάφη "στην εκκλησία"

(εργασία του μαθητή Βαγγέλη Ν.)

"Μύθος ή πραγματικότητα; "

2011-11-22T23:37:00.005+02:00

Εργασία της μαθήτριας Μαρίας Γκ. (ΣΤ΄ δημοτικού)

17 Νοέμβρη 1973

2011-11-15T12:01:00.005+02:00

Η Πέμπτη (Ε΄) Τάξη του σχολείου μας, παρουσιάζει την εκδήλωση μνήμης και τιμής στους αγωγνιστές του Πολυτεχνείου, την Πέμπτη 16/11/2011 και ώρα 9.00 μέχρι 10.00 το πρωί, στην αίθουσα εκδηλώσεων του σχολείου μας...

"Ιστορική γραμμή"

2011-11-07T09:57:00.004+02:00

Τα Πεμπτάκια συνδέουν σημαντικά γεγονότα με τις ημερομηνίες τους και δημιουργούν τη δική τους Ιστορική γραμμή...

"28η Οκτωβρίου 1940"

2011-10-26T23:30:00.002+03:00

πρόγραμμα 28ης Οκτωβρίου

"δραστηριότητα προμουσειακής αγωγής"

2011-10-24T23:22:00.005+03:00

από την e-κτη ατ@ξία

Μουσείο Φιλιώς Χαϊδεμένου

"τα μουστοκούλουρα της Τετάρτης"

2011-10-16T17:53:00.008+03:00

Τα "τεταρτάκια" έφτιαξαν νοστιμότατα μουστοκούλουρα!!!
Η μαγική συνταγή είναι εδώ:

(για να δείτε το βίντεο κλείστε πρώτα τη μουσική του ιστολογίου μας
που είναι πάνω και δεξιά)

"ταξίδι στην Ιτέα"

2011-10-06T17:48:00.003+03:00

Κάνω κλικ πάνω στην εικόνα και ταξιδεύω στην Ιτέα μαζί με τα "πεμπτάκια" ...

"ναυαγός σε τροπικό νησί"

2011-09-20T22:27:00.005+03:00

και πάλι στις μανιασμένες θάλασσες βρέθηκες...
με τη χάρτινη βαρκούλα της φαντασίας ταξιδεύεις ανάμεσα σε άγρια κύματα...
και ξαφνικά βρίσκεσαι ναυαγός σε ένα νησί ερημικό... και πρέπει να επιβιώσεις...

ναυαγός σε τροπικό νησί

κι ένα αστείο βιντεάκι με τρεις... άτυχες ναυαγούς:

"το ποιηματάκι της Δ"

2011-09-18T08:43:00.006+03:00

Τον Αύγουστο, όλοι μαζί

θα τρώμε παγωτό

σ΄ένα μαγευτικό νησί.

Τα βράδια το καλοκαίρι,

κάνε μια ευχή,

πέφτει ένα αστέρι.

Στην παραλία

μαζεύω κοχύλια

για δες, μοιάζουν μ΄ αστέρια χίλια

Γλυκά, μικρά παιδιά

με καπέλα στα μαλλιά

και πολλή- πολλή χαρά

παίζουνε στην αμμουδιά

Τα βράδια τα καράβια

τα καθοδηγεί ο φάρος

και το πρωί ο γλάρος

Σχολείο χωρίς βιβλία;

2011-09-10T18:42:00.006+03:00

(της Άννας Δαμιανίδη)

Ευκαιρία να τα αγαπήσουμε! Αν ήμουνα δασκάλα θα ήμουν πολύ χαρούμενη φέτος που το υπουργείο καθυστερεί τη διανομή βιβλίων. Θα είχα την ευκαιρία να ξεκινήσω μαθήματα χωρίς αυτά τα τόσο μελετημένα και τόσους πολλούς υπογεγραμμένα (έχετε προσέξει πόσους πολλούς συγγραφείς έχει το καθένα;) σχολικά βιβλία. Την πρώτη μέρα, αν υποθέσουμε ότι είχα την Πρώτη Δημοτικού, θα είχα πάρει μαζί μου το βιβλιαράκι της Παυλίνας Παμπούδη που λέγεται «Με το άλφα και το βήτα». Ίσως και το αλφαβητάρι που είχαμε στη δεκαετία του 60, το οποίο τόσο αγαπήθηκε ώστε κυκλοφόρησε ξανά κι έχει γίνει καλτ. Τα παιδιά μου πριν πάνε στο Δημοτικό το αντέγραφαν σελίδα- σελίδα, τόσο τους άρεσε. Θα το έδειχνα στους μαθητές και θα ζητούσα να το αγοράσουν. Ναι, να πάνε στα μαγαζιά και να δώσουν πέντε ή δέκα ευρώ, τόσο κάνουν αυτά τα βιβλία. Όσο τρεις τυρόπιτες ή τέσσερα κρουασάν. Υπολογίζοντας έτσι, θα κάναμε και την αριθμητική μας.

Αν είχα Δευτέρα Δημοτικού θα διάλεγα κάτι πιο δύσκολο, μια ιστορία του Τριβιζά, ή τις μεγαλύτερες ιστορίες της Παμπούδη. Δεν θα άφηνα να τελειώσει η χρονιά χωρίς να διαβάσουμε με τα παιδιά τις σειρές «Ιστορίες για γέλια και για χρώματα» και «Δεκαπεντέμιση παράξενα παραμύθια» (ενάμισι ευρώ το κάθε μικρό βιβλιαράκι). Στην Τρίτη θα ξεκινούσα τον Τρελαντώνη της Πηνελόπης Δέλτα και το «θείο Πλάτωνα» της Άλκης Ζέη. Στην Τετάρτη θα δοκίμαζα το Μόγλη του Κίπλινγκ και τη Μοβ ομπρέλα, πάλι της Άλκης Ζέη, που είχε κάνει τα δικά μου να γελάσουνε μέχρι δακρύων σε αντίστοιχη ηλικία. Πέμπτη και Έκτη θα περνάγαμε στα μεγάλα, Χάρι Πότερ, αν δεν το είχαν όλα ξεκοκαλίσει ήδη, τις «Μικρές κυρίες» της Λουίζας Μέι Άλκοτ, τα πιο μεγαλίστικα της Άλκης Ζέη, της Ζορζ Σαρρή, κι ένα σωρό άλλα φυσικά, τα πρώτα που μου έρχονται στο μυαλό γράφω. Κλασσική, καλή λογοτεχνία, η συνταγή δεν αποτυγχάνει ποτέ. Για τα άλλα μαθήματα, Φυσική, Ιστορία κλπ, θα παράγγελνα τα καταπληκτικά εικονογραφημένα βιβλία που κυκλοφορούν για κάθε επιστημονικό θέμα. Καθαρές εικόνες, απλά κείμενα, συναρπαστική επαφή με τον κόσμο, καμία σχέση με τα πολυσέλιδα αλλά μίζερα βιβλία του Υπουργείου. Είναι λίγο ακριβότερα, πέντε κρουασάν ή επτά κόκα- κόλες το καθένα. Θα περνούσαμε έναν υπέροχο Σεπτέμβρη, μέχρι να μας πάρουνε χαμπάρι…

*Η Άννα Δαμιανίδη είναι δημοσιογράφος, συγγραφέας και μεταφράστρια.

πηγή: http://www.protagon.gr/?i=protagon.el.8emata&id=8684

"Αγιασμός"

2011-09-05T19:10:00.003+03:00

Δευτέρα 12 Σεπτεμβρίου στις 9.30 το πρωί ξεκινάει η νέα σχολική χρονιά...

"Καλό καλοκαίρι!!!"

2011-06-21T13:38:00.003+03:00

"στις ράχες της Σέριφος
όταν ο ήλιος δύει
τα πυροβόλα των μεγάλων κοσμοθεωριών
παθαίνουν αφλογιστία"
(Ο. Ελύτης)

"Πρόσκληση"

2011-06-14T00:45:00.000+03:00

"Βασικές έννοιες στα κλάσματα"

2011-06-14T00:36:00.004+03:00

(ομάδα 5, Μάρκος - Νίκος)

(ομάδα 1, Ειρήνη - Χριστίνα)

Εδώ είναι οι υπόλοιπες δημιουργίες:

"Εργαστήρι πηλού"

2011-06-01T07:06:00.001+03:00

"Μια ξεχωριστή μέρα"

2011-05-18T13:13:00.003+03:00

Αγαπημένο μου ημερολόγιο.

Χθες πήγα στο ζωολογικό πάρκο. Είδα πολλά ζώα.

Αυτό που με εντυπωσίασε πιο πολύ ήταν στο δελφινάριο τα δελφίνια. Τρέχαν πολύ γρήγορα.

Οι εκπαιδευτές μας έδειξαν κάτι ξεχωριστό. Ήταν οι θαλάσιοι ελέφαντες.

Μετά πήγαμε να παίξουμε. Ήταν κι ένα μικρό μαύρο πουλάκι και μια χελώνα.

Είδαμε φίδια έναν τεράστιο κροκόδειλο και πολλά έντομα όπως τις ταραντούλες.

Είδαμε πιθήκους μια καμηλοπάρδαλη και πολλά πρόβατα.

Ήταν δύο αγριογούρουνα και πάπιες.

Ήταν τέλεια! Είδαμε σχεδόν όλα τα ζώα.

Περιμένω με αγωνία να ξαναπάω…

(Αγγελική, Α΄ δημοτικού)

"την Πρωτομαγιά του '44"

2011-05-01T13:47:00.000+03:00

Ναπολέων Σουκατζίδης... ένας "άγνωστος" ήρωας...

Σας ευχόμαστε, καλή Ανάσταση!!!

2011-04-15T12:49:00.004+03:00

"Τα εκτάκια μας ταξιδεύουν"

2011-04-08T12:30:00.001+03:00

οι "παίδες εν τάξη" πάνε διήμερη εκπαιδευτική εκδρομή στα Καλάβρυτα.

Ευχόμαστε να περάσουν όμορφα!!! Περισσότερες πληροφορίες εδώ...

"ο Αγώνας του 1821"

2011-03-24T20:54:00.000+02:00

η επανάσταση του 21

"να πετάξουμε... σαν τον χαρταετό"

2011-03-06T09:14:00.002+02:00

καλή Σαρακοστή να έχουμε!!!

"αναζητώντας παλιά κάστρα"

2011-03-02T23:16:00.001+02:00

kastra

πηγή: e-πέμπτη Αταξία

τι ώρα είναι;

2011-02-18T13:31:00.004+02:00

"το μασίνι"

2011-02-13T08:47:00.005+02:00

οι "παίδες εν-τάξη" συζητούν για τη σχέση του ανθρώπου με την τεχνολογία...

"Κρητών μύθοι"

2011-02-07T08:58:00.001+02:00

αφηγητές: "τα Απίθανα Πεμπτάκια"

"λίμνες-υγροβιότοποι"...δραστηριότητες

2011-02-03T12:40:00.001+02:00

η εργασία της 1ης ομάδας με το λογισμικό εννοιολογικής χαρτογράφησης "Inspiration"
οι εργασίες των υπόλοιπων ομάδων εδώ

"Ταξίδι στην Κρήτη"

2011-02-01T08:58:00.003+02:00

ξεναγοί: "τα Απίθανα Πεμπτάκια"

"Ιστοεξερεύνηση στην Ιστορία"

2011-01-26T22:51:00.005+02:00

Εντυπωσιαστήκατε όλοι από τα γεγονότα στην Κωνστανούπολη! Δραματικές εξελίξεις! Το βιβλίο μας περιγράφει την κατάσταση, αλλά έχουμε βάσιμες υποψίες πως και κάτι άλλο μπορεί να συμβαίνει! Άλλωστε η ιστορία έχει πολλές εκδοχές. Ας επιβιβαστούμε λοιπόν στη μηχανή του χρόνου κι ας εξερευνήσουμε τα πράγματα με τη δική μας ματιά...

(Η δραστηριότητα θα γίνει στο εργαστήριο με το διαδίκτυο και το λογισμικό εννοιολογικής χαρτογράφησης Inspiration)

Η στάση του Νίκα
από την e-πέμπτη Αταξία

"Μουσική & Γεωμετρία"

2011-01-21T11:17:00.002+02:00

από τα "Απίθανα Πεμπτάκια"

"τήξη και πήξη"

2011-01-14T09:00:00.005+02:00

πηγή: http://e-pemptiataxia.blogspot.com/2011/01/blog-post_3851.html

"καλή χρονιά"

2010-12-31T21:33:00.003+02:00

πάει ο παλιός ο χρόνος

ας γιορτάσουμε παιδιά

και του χωρισμού ο πόνος

ας κοιμάται στην καρδιά

καλή χρονιά! καλή χρονιά!

χαρούμενη χρυσή Πρωτοχρονιά!

"οι γιορτές ήρθαν"

2010-12-29T19:33:00.004+02:00

Τα Χριστούγεννα πλησιάζουν και ο καιρός είναι κρύος,

η μόνη ζέστη είναι τα τζάκια και οι σόμπες μέσα στα σπίτια.
Έξω ρίχνει βροχή και οι μικροί σπουργίτες κρυώνουν.
Τα σπίτια βάζουν τα γιορτινά τους χρωματιστά λαμπάκια.
Όλα τα μέλη της οικογένειας καθαρίζουν και στολίζουν το σπίτι τους.
Οι γιρλάντες μπαίνουν στις σκάλες, στα μπαλκόνια, στο δέντρο
και στις πόρτες.
Οι μανούλες πηγαίνουν και αγοράζουν παιχνίδια και τρόφιμα.
Μερικές μανούλες όπως η δική μου, φροντίζουν
να μη λείπει τίποτα από τα παιδιά τους!
Ανυπομονώ να' ρθει η Αρχιμηνιά γιατί τότε θα ανοίξω το αεροπλανάκι
που ήδη έχω αγοράσει και θα φέρει ο Αϊ-Βασίλης δώρα
με το έλκηθρό του!

(Μιλτιάδης, β΄τάξη)

"πλάθω-πλάθω κουλουράκια"

2010-12-24T10:28:00.001+02:00

πλάθουν-πλάθουν κουλουράκια... "τα απίθανα πεμπτάκια"

"έκθεση βιβλίου"

2010-12-22T23:27:00.004+02:00

"οι μικροί βιβλιοφάγοι"

"ενημέρωση τριμήνου"

2010-12-17T12:13:00.002+02:00

Δευτέρα 20-12-2010 έχουμε στο σχολείο μας (στις 12.30) ενημέρωση γονέων
σχετικά με το το α΄ τρίμηνο της σχολικής χρονιάς 2010-2011.
Σας περιμένουμε...

"βόλτα στη γειτονιά μας"

2010-11-29T14:28:00.001+02:00

"η κυρά-Κακή και οι δώδεκα μήνες"

2010-11-24T09:44:00.016+02:00

H κυρα-Κακή και οι 12 μήνες(B1)

Η κυρά- Κακή και οι 12 μήνες(Β2)

"τα απίθανα πεμπτάκια φτιάχνουν σάντουιτς"

2010-11-22T20:49:00.001+02:00

Κάντε κλικ πάνω στην εικόνα για να δοκιμάσετε μερικά από τα σάντουιτς που φτιάχνουν
"τα απίθανα πεμπτάκια" ...

θα σας μείνουν αξέχαστα!!!

"Πολυτεχνείο, 1973"

2010-11-16T23:27:00.002+02:00

Ο οδηγός του τανκ
μιλάει για τα γεγονότα...

"παίζω και μαθαίνω για το Ευρώ"

2010-11-10T11:50:00.002+02:00

Mαθηματικά Β΄τάξης από το eduportal.gr

"τα Απίθανα Πεμπτάκια θέτουν κανόνες"

2010-11-06T10:04:00.009+02:00

http://kids-on-the-blog.blogspot.com/

" Χαϊδάρι 1940, εθνική αντίσταση..."

2010-10-28T08:23:00.007+03:00

τραγούδια του 1940

ένας ήρωας ανάμεσα στους πολλούς...

e-πέμπτη Αταξία του σχολείου μας, στη χώρα των θαυμάτων...

2010-09-30T20:56:00.008+03:00

Η "e-πέμπτη αταξία" αναζητά τον ασημένιο δρόμο της. Παρέα με το σκαντζόχοιρο τον Πορκιουπίνο, τη σοφή χελώνα Ντίνκα και τον Ουνίκλ το σαλιγκάρι ακολουθούν τα πολύχρωμα μονοπάτια του ουράνιου τόξου. Πόσα μυστικά και θαύματα δεν κρύβει αυτό το δάσος! Πόσες συναντήσεις με ζώα, ήρωες παραμυθιών, βιβλίων κλπ! Βέβαια εμείς καμιά φορά θα ακολουθούμε κι ένα ποντίκι σε άλλα πιο δαιδαλώδη μονοπάτια στο παγκόσμιο δάσος που λέγεται διαδίκτυο! (τι e- αταξία είμαστε άλλωστε!). Όμως οι φίλοι μας τα ζώα θα μας περιμένουν πάντα σ΄ένα ξέφωτο, να συνεχίσουμε όλοι μαζί τον ασημένιο δρόμο μας. Ακολουθήστε μας σ΄ αυτό το μαγεμένο ταξίδι της γνώσης και της φαντασίας, του λογισμού και του ονείρου...

http://e-pemptiataxia.blogspot.com/

"τα σκολειά κτίστε"

2010-09-13T23:07:00.002+03:00

"καλή σχολική χρονιά"

2010-09-09T13:24:00.003+03:00

Ο Αγιασμός για τη νέα σχολική χρονιά θα γίνει
τη Δευτέρα 13-09-2010 στις 9.30 το πρωί...
ΚΑΛΗ ΔΥΝΑΜΗ ΣΕ ΟΛΟΥΣ ΜΑΣ!!!

"θα ψάξω σε ακρογιαλιές..."

2010-06-21T10:09:00.001+03:00

καλό καλοκαίρι σε όλους!!!
πολλές βουτιές σε θάλασσες κι ακρογιαλιές...
και καλή αντάμωση το Σεπτέμβρη...

"29η Μαίου"

2010-05-29T09:40:00.000+03:00

"H Πόλη έπεσε"

Ωραίο ηλιοβασίλεμα

φορέας κακών μαντάτων

Η Πόλη κατακτήθηκε

λιμός την τριγυρίζει

και σαν ξημερώσει το πρωι

νεκρή την αντικρίζει

Κλάματα παιδιών ηχούν

μανάδες που φωνάζουν

κι ούτε πουλί πετούμενο...

την Πόλη την σφαγιάζουν.
(Ελένη, Ε΄τάξη)

(για να δείτε το βίντεο κλείστε πρώτα τη μουσική που είναι στα δεξιά του ιστολογίου)

" Ο μαρμαρωμένος βασιλιάς"

Πιο πάνω απ τη ζωή είναι η τιμή του ανθρώπου

κι αυτός φωνάζει: Δεν παραδίνουμε την Πόλη

Ημέρα Τρίτη.. όλοι κλαίνε και θρηνούν

Ο Κωνσταντίνος επεσε μεσα στο πλήθος

Ο Κωνσταντίνος επεσε με το σπαθί στο χέρι

Και το αίμα του σαν ποταμός να τρέχει

Με το άλογο του έδραμε

εκεί που κάποιος έκραζε

με κλάματα στους οφθαλμούς

Η Πόλις εάλω

Μία κραυγή ακούστηκε μες στη βαθιά ομίχλη

κι εσκισε τα ουράνια κι έκοψε τα τείχη

Μα δεν υπάρχει χριστιανός να πάρει την κεφαλή μου

Κι ως τώρα όλοι λεν

Θα ζωντανέψει ο Μαρμαρωμένος Βασιλιάς

Κι η Πόλη δική του θα γενεί

Η Πόλη δεν κατακτήθηκε...

Ζει μες στις καρδιές μας!
(Αθηνά, Έ τάξη)

"κράτημα βιβλίου"

2010-05-11T11:29:00.009+03:00

Πήρα το Μιχάλη τηλέφωνο να πάμε για καφέ, να τα πούμε μετά από καιρό...
-Δεν μπορώ! έχω δουλειά...
-Τί δουλειά έχεις κυριακάτικα;
-Κράτημα βιβλίου...
Πήγα μόνος για καφέ, με συνόδευσε η εφημερίδα της Κυριακής...

Aαα! συγνώμη, ξέχασα να διευκρινίσω...
"κράτημα βιβλίου": ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ... σοβαρή! σοβαροτάτη!!! κατά την οποία ο γονιός κρατάει το βιβλίο(Iστορίας, Bιολογίας, Aρχαίων...) και το παιδί μαθητής της Γ΄Λυκείου προσπαθεί να πει ολόκληρο το βιβλίο "απέξω κι ανακατωτά"...χωρίς να ξεχάσει ούτε ένα "και"...καθότι προετοιμάζεται για τις εισαγωγικές εξετάσεις ...αυτό γίνεται πολλές ώρες!!!καθημερινά...

Βρισκόμαστε στο έτος 2010 και για το πανεπιστήμιο ψάχνουμε τους καλύτερους παπαγάλους!!!

Δεν πάμε στον Αμαζόνιο καλύτερα που είναι γεμάτος πολύχρωμους παπαγάλους...να τους εισάγουμε κατευθείαν χωρίς εξετάσεις στο Ελληνικό πανεπιστήμιο;

...για να μην ταλαιπωρούμε και τα παιδάκια μας...

"θα πάω στη Φινλανδία...σχολείο"

2010-04-15T12:06:00.013+03:00

(για να δείτε το βίντεο κλείστε πρώτα τη μουσική που είναι πάνω και δεξιά της σελίδας)

Το έτος 2006, οι μαθητές και μαθήτριες της Φινλανδίας πέτυχαν τις υψηλότερες επιδόσεις σε όλο τον λεγόμενο ανεπτυγμένο κόσμο στις πρακτικές επιστήμες (μαθηματικά, φυσική, χημεία, βιολογία, πληροφορική, στατιστική, οικονομικά κ.ά.), καθώς επίσης και σε πολλές από τις θεωρητικές, κυρίως στην ανάγνωση. Συστηματικά, τα φινλανδικά σχολεία βρίσκονται στην κορυφή όλων των πινάκων αξιολόγησης που καταρτίζονται από διεθνείς, καταξιωμένους οργανισμούς, όπως είναι ο ΟΟΣΑ (Οργανισμός για την Οικονομική Συνεργασία και Ανάπτυξη), η Επιτροπή Παιδείας και Πολιτισμού της Ε.Ε. κ.λπ. Παρ' όλα αυτά, οι μαθητές και μαθήτριες της Φινλανδίας περνούν τις λιγότερες ώρες στην τάξη και ξοδεύουν πολύ λιγότερες ώρες σε διάβασμα στο σπίτι από τα παιδιά σε όλες σχεδόν τις άλλες ευρωπαϊκές χώρες.

ΤΗΝ περασμένη εβδομάδα, το πιο δημοφιλές (σύμφωνα με τα «χτυπήματα») δημοσίευμα στην ιστοσελίδα του BBC ήταν αυτό που αναφέρεται στο φινλανδικό εκπαιδευτικό σύστημα, υπό τον τίτλο «Γιατί τα σχολεία της εξακολουθούν και πρωτεύουν διεθνώς;». Οπως σημειώνει ο Τομ Μπάριτζ που έκανε το ρεπορτάζ, η βασική φιλοσοφία του συστήματος είναι ότι κάθε μαθητής και κάθε μαθήτρια έχουν κάτι να προσφέρουν στην τάξη και στο σχολείο. Ακόμα και οι πιο αδύναμοι δεν πρέπει να τίθενται στο περιθώριο, αντίθετα, σε κάθε μάθημα υπάρχει ένας επιπλέον καθηγητής ή δάσκαλος, του οποίου αποκλειστική δουλειά είναι να κάνει ενισχυτικά μαθήματα στους μαθητές που δυσκολεύονται. Τα βοηθητικά αυτά μαθήματα γίνονται σε όλη την τάξη, ώστε να μην αισθανθούν οι ασθενέστεροι μαθητές ότι μειονεκτούν έναντι των άλλων. Δεν υπάρχει «παπαγαλισμός» των μαθημάτων στη Φινλανδία. Υπάρχει συζήτηση. Μαθητές και μαθήτριες ενθαρρύνονται να λένε τη γνώμη τους. Και από αυτές τις συζητήσεις γίνεται από τους καθηγητές η σημαντικότερη εκτίμηση για τις επιδόσεις των μαθητών τους. Εννοείται, δε, ότι στη Φινλανδία δεν υπάρχει το καθεστώς των ιδιαίτερων μαθημάτων που ανθεί εδώ.

ΜΕΧΡΙ τώρα, λέει η υπουργός Παιδείας της Φινλανδίας, Χέννα Βίρκουνεν, «δίναμε πολύ μεγάλη προσοχή στους ασθενέστερους μαθητές, και πώς θα τους βοηθήσουμε να βελτιωθούν και να ταιριάξουν με την υπόλοιπη τάξη». Αυτή η τακτική φαίνεται πως απέφερε καλούς καρπούς. Τώρα, το επόμενο βήμα, λέει, είναι «να ανεβάσουμε ακόμα πιο ψηλά τον πήχυ για όλους, αλλά και να επιβραβεύσουμε επιτέλους τους άριστους, που μέχρι τώρα τους είχαμε κάπως παραμελημένους». Τα παιδιά στη Φινλανδία αρχίζουν τη φοίτησή τους στο Δημοτικό Σχολείο στα 7 τους χρόνια. Το δημοτικό με το Γυμνάσιο είναι ενιαία, και τα 2 σχολεία συστεγάζονται. Θεωρείται πολύ σημαντικό να αποφεύγουν τα παιδιά αυτή τη δύσκολη, πολλές φορές ίσως και αχρείαστη, μετάβαση από το ένα σχολείο στο άλλο. Τέλος, το επάγγελμα του εκπαιδευτικού είναι πολύ αξιοσέβαστο και από τα καλύτερα αμειβόμενα στη Φινλανδία. Εχει, όμως, και υψηλές απαιτήσεις το κράτος από αυτούς, αφού τους περνάει τακτικά από εξετάσεις και κρίσεις και δίνει εκπαιδευτικές άδειες για να ανανεώνουν και να εμπλουτίζουν τις γνώσεις τους και να βελτιώνουν τις παιδαγωγικές τους μεθόδους.
(πηγή: Χρήστος Μιχαηλίδης, εφημερίδα Ελευθεροτυπία, http://www.enet.gr/?i=issue.el.home&date=12/04/2010&s=to-anagnwstiko-ths-teleytaias-selidas)

"καλή Ανάσταση"

2010-03-31T10:41:00.004+03:00

Πασχαλινές δημιουργίες

"το μπαούλο της γιαγιάς"

2010-03-16T07:44:00.006+02:00

Πόσο γρήγορα περνούν τα χρόνια! Τα μαλλιά της γιαγιάς κοντεύουν να ασπρίσουν και στο πρόσωπο της εμφανίστηκαν δυο-τρεις ρυτίδες . Το σπιτικό της όμως παραμένει ζεστό και όμορφο. Όλα είναι φτιαγμένα με μεράκι. Μέσα στο μεγάλο μπαούλο έχει φυλαγμένα ένα σωρό αγαπημένα πράγματα. Πολύτιμα μικρά μυστικά και θησαυρούς που της θυμίζουν ευτυχισμένες στιγμές.

Σ’ ένα έρημο σπιτάκι που βασιλεύει η ζεστασιά και η ηρεμία , πάνω στη σοφίτα, πίσω από τα παλιά και σκονισμένα τσουμπλέκια και τα παλιά ρούχα, πίσω από τις ξεσκισμένες βαλίτσες , πίσω από τα κουτιά με τις κουρτίνες και τα λευκά πουκάμισα… εκεί πίσω λοιπόν, πίσω στο σκοτάδι, εκεί που μόνο η ηλιαχτίδα των αναμνήσεων φτάνει, βρίσκεται ένα ξεθωριασμένο μπαούλο! Μέσα στα άχρηστα αντικείμενα μπορεί να είναι κι ένας θησαυρός που έχει τη δυνατότητα να θυμίσει σε όλους κάτι! Ίσως και κάτι που μπορεί να μας οδηγήσει σε συγκίνηση….

Η γιαγιάκα καθώς σκουπίζει το βλέπει και της θυμίζει κάτι. Με μεγάλη περιέργεια, ακουμπά τη σκούπα στον τοίχο και το πλησιάζει. Ανοίγει το πατζούρι και το παίρνει στο καναπεδάκι για να το ανοίξει. Κάθεται , το ξεκλειδώνει και τι να δει; Υφαντά, δαντέλες, πλεκτά σεμεδάκια και μωρουδιακά, όλα τοποθετημένα με προσοχή. Πολύχρωμες κλωστές, καδράκια, βιβλία κιτρινισμένα από τον χρόνο, καρφίτσες με διαμαντόπετρες, καπέλα , φτερά μέχρι και βραχιόλια! Όλα συνθέτουν το σκηνικό!
Ξαφνικά, στην άκρη άκρη, παρατηρεί ότι υπάρχει ένα χρυσό κουτί. Στο πάνω μέρος υπάρχει σκαλισμένο με μεγάλα γράμματα : «ΑΝΑΣΤΑΣΙΑ» και ένα λουλούδι στο πλάι! Αυτό είναι το όνομα της γιαγιάς της και το δικό της. Το ανοίγει… μέσα κυριαρχεί ο χρυσός και το ασήμι! Βραχιόλια, σκουλαρίκια, στέκες, σταυροί, αλυσίδες, κομποσκοίνια, φυλαχτά, εικονίτσες έως και αναπτήρες… Όλα της μαμάς της, της γιαγιάς της, του παππού της , της προγιαγιάς της… Ανεκτίμητα σε αξία!Στον πάτο του κουτιού αυτού είναι ένα κεντητό το οποίο γράφει: «Αυτοί οι θησαυροί θα διατηρηθούν από γενιά σε γενιά».
Τότε η γιαγιά έβαλε τα κλάματα… Τα ξεραμένα μάτια της διψούσαν. Ε....καιρός ήταν να ξεδιψάσουν. Τα μάτια της βούρκωσαν και όλο της το σώμα πήρε το χρώμα των μαλλιών της! Αυτό ήταν! Ξάπλωσε, κοιμήθηκε με ένα χαμόγελο και δεν ξαναξύπνησε! Κούρνιασε ξανά στην αγκαλιά της γιαγιάς της...
(Αθηνά, ε΄ τάξη)

"βιβλία στα παγκάκια"

2010-02-22T10:28:00.005+02:00

Βιβλία σκορπισμένα στο παροαύλιο. Μια γρήγορη ματιά, μια ανάλαφρη ανάγνωση, ένα ταξίδι στον κόσμο του παιδικού βιβλίου κατά την ώρα του διαλείμματος.
Τα πεμπτάκια αναλαμβάνουν την όλη προσπάθεια: το πρωί άπλωμα των βιβλίων πάνω στα παγκάκια... κάτω από τα δέντρα της αυλής...διακριτικός έλεγχος την ώρα του διαλείμματος...μάζεμα στο τέλος της ημέρας...και ξανά την επομένη...
Τα παιδιά των άλλων τάξεων...αναγνώστες...συμμέτοχοι...ταξιδευτές...στον κόσμο του βιβλίου....

"ο Μαυροπόδης και η... Πρασινοσκουφίτσα"

2010-02-12T12:47:00.005+02:00

Μια φορά κι έναν καιρό ζούσε μια λύκαινα σε ένα δάσος με το λυκάκι της που το έλεγαν Μαυροπόδη, διότι στο δεξί του πόδι είχε ένα μαύρο σημάδι.
Μια μέρα του είπε μητέρα του:
-Μαυροπόδη, πάρε αυτό το καλάθι με το φαγητό και τα φάρμακα να τα πας στην άρρωστη γιαγιά σου, στην άλλη άκρη του δάσους. Πρόσεξε όμως, διότι στο δάσος κυκλοφορεί ένα κορίτσι, η Κοκκινοσκουφίτσα, που δεν αγαπάει τους λύκους και προσπαθεί να τους φυλακίσει αν τους πιάσει, διότι ουρλιάζουν, λέει, όλο το βράδυ και δεν την αφήνουν να κοιμηθεί, επειδή το σπίτι της είναι δίπλα στο δάσος.
-Εντάξει, μητέρα, είπε το λυκάκι και ξεκίνησε.
Στο δρόμο που πήγαινε συνάντησε την Κοκκινοσκουφίτσα. Αυτή τον ρώτησε:
-Πού πας, λύκε;
-Πάω στη γιαγιά μου να της πάρω φαγητό, που μένει στην άλλη άκρη του δάσους, είπε το λυκάκι φοβισμένο και έφυγε γρήγορα, διότι κατάλαβε πως αυτή ήταν η Κοκκινοσκουφίτσα, αφού φορούσε μια ωραία κόκκινη σκούφια.
Η Κοκκινοσκουφίτσα έφτασε πρώτη τρέχοντας στο σπίτι της γιαγιάς λύκαινας και επειδή ήταν άρρωστη και αδύνατη την έδεσε με ένα σκοινί και την έβαλε στην ντουλάπα. Μετά φόρεσε τα ρούχα της γιαγιάς και ξάπλωσε στο κρεβάτι της.
Όταν ήρθε το λυκάκι και πήγε κοντά στο κρεβάτι της γιαγιάς του, τη ρώτησε παραξενεμένο:
-Γιατί, γιαγιά, έχεις τόσο μικρά μάτια;
-Διότι δε βλέπω τόσο καλά, παιδάκι μου.
-Γιατί έχεις τόσο μικρά αυτιά;
-Γιατί δεν ακούω τόσο καλά, λυκάκι μου.
-Γιατί το στόμα σου είναι τόσο μικρό, γιαγιά;
-Διότι έχω μέρες να φάω, παιδάκι μου.
Και ξαφνικά πετάγεται πάνω αγριεμένη η Κοκκινοσκουφίτσα, δένει το μικρό λυκάκι χειροπόδαρα και το βάζει και αυτό στη ντουλάπα. Μετά βγαίνει έξω για να φωνάξει τον κυνηγό, για να τη βοηθήσει να βάλουν σε κλουβιά τους λύκους. Όταν τον βρήκε, αυτός φορούσε μια ωραία πράσινη στολή και κρατούσε ένα δίκαννο. Τότε του φώναξε:
- Κύριε κυνηγέ, ελάτε να με βοηθήσετε που έπιασα δύο λύκους.
-Τι λες Κοκκινοσκουφίτσα; Εγώ σταμάτησα πια να κυνηγώ λύκους, πουλιά και άλλα διάφορα ζώα. Έγινα μέλος σε μια περιβαλλοντική οργάνωση. Πρέπει να αγαπάμε και να προστατεύουμε όλα τα πλάσματα του πλανήτη μας, διότι έχουν δικαίωμα στη ζωή. Το δίκαννο μου δεν πετάει πλέον σφαίρες, αλλά νερό και όταν κάποιο ζώο ή πουλί είναι διψασμένο του δίνω από αυτό. Μοιάζει με νεροπίστολο.
- Μπορώ να γίνω και εγώ μέλος σε αυτήν την οργάνωση; Ρώτησε η Κοκκινοσκουφίτσα.
- Φυσικά και μπορείς. Θα σου δώσουμε ένα καλάθι με σπόρους και όταν το δάσος είναι χιονισμένο και τα πουλιά πεινούν, θα τους ρίχνεις για να τρώνε. Επίσης και ένα πράσινο σκουφάκι, διότι το πράσινο είναι το χρώμα της οργάνωσης μας. Έτσι από εδώ και πέρα θα σε λέμε Πρασινοσκουφίτσα και όχι Κοκκινοσκουφίτσα.
-Είμαι πολύ χαρούμενη. Πάμε τότε να ελευθερώσουμε τους λύκους και από εδώ και πέρα δε θα ξαναπαραπονεθώ για το ουρλιαχτό τους διότι αυτός είναι ο τρόπος να μιλούν μεταξύ τους, είπε η Κοκκινοσκουφίτσα.
Έτσι οι δυο λύκοι έφυγαν χαρούμενοι για το δάσος και ζήσαν αυτοί καλά κι εμείς καλύτερα.

(Νεκτάριος, δ΄ τάξη)

αλλαγές στο σχολείο...

2010-02-03T07:52:00.014+02:00

Μεγάλες περικοπές της εξεταστέας ύλης σε Δημοτικό, Γυμνάσιο, Λύκειο, έναρξη αξιολόγησης, πρόγραμμα επιμόρφωσης εκπαιδευτικών, υποδομές WiFi στα σχολεία, έμφαση στη διδασκαλία ξένων γλωσσών και πληροφορικής και 200 νέα πιλοτικά ολοήμερα σχολεία από τον ερχόμενο Σεπτέμβριο περιλαμβάνει, μεταξύ άλλων, το πρόγραμμα της κυβέρνησης για το Νέο Σχολείο, δηλαδή τη ριζική μεταρρύθμιση του εκπαιδευτικού συστήματος...
Η συνέχεια του άρθρου των "Νέων" εδώ:

(Αναμένουμε με ανυπομονησία τις απαραίτητες αλλαγές... στο ελληνικό σχολείο...)

"κοκκινοσκουφίτσα": η άλλη εκδοχή...

2010-01-27T12:46:00.005+02:00

Το μικρό λυκάκι πρέπει να πάει φαγητό στην άρρωστη γιαγιά του.

«Προσοχή! Στο δάσος κυκλοφορούν επικίνδυνες Κοκκινοσκουφίτσες και κυνηγοί», είπε η μαμά λύκαινα στον Άκη, το μικρό λυκάκι.

«Γιατί να θέλουν το κακό μου;» ρώτησε ο Άκης.

Και η μαμά απάντησε : «Γιατί η Κοκκινοσκουφίτσα μπορεί να σε φυλακίσει και να σε βασανίσει ενώ ο κυνηγός μπορεί να σε σκοτώσει για σου πάρει το δέρμα και να το κάνει γούνα.»

Τότε φοβισμένος άρχισε να περπατάει κάνοντας που και που καμιά στάση για να μαζέψει λουλούδια για τη γιαγιά του. Όμως δύο πονηρά μάτια τον παρακολουθούσαν. Ήταν τα μάτια της τρομερής και άγριας Κοκκινοσκουφίτσας. Με ένα απότομο πήδημα βρέθηκε μπροστά στον Άκη.

«Που πας μικρό και αθώο μου λυκάκι μέσα στο σκοτεινό και τρομακτικό αυτό δάσος;», ρώτησε η Κοκκινοσκουφίτσα.

«Πάω στην άκρη του δάσους για να δώσω στη γιαγιά μου την πίτα που έφτιαξε η μαμά μου.», απάντησε ο ανυποψίαστος Άκης.

Τότε η Κοκκινοσκουφίτσα άρχισε να τρέχει για να φτάσει έγκαιρα στο σπίτι της γιαγιάς λύκαινας. Μόλις έφτασε, χτύπησε την πόρτα με αργό ρυθμό. Τότε η γιαγιά ρώτησε ποιος είναι. Η Κοκκινοσκουφίτσα απάντησε με όσο πιο λεπτή φωνή μπορούσε : «Εγώ είμαι γιαγιάκα, σου έφερα λίγη πίτα που έφτιαξε η μαμά μου.»

«Πέρνα μέσα» είπε η γιαγιά.

«Μόλις μπήκε η Κοκκινοσκουφίτσα έπιασε τη γιαγιά από το λαιμό και αφού την έδεσε την έριξε στην αποθήκη. Αμέσως μετά ντύθηκε σαν τη γιαγιά και ξάπλωσε στο κρεβάτι. Ίσα που πρόλαβε να ξαπλώσει στο κρεβάτι και χτύπησε η πόρτα.

«Ποιος είναι;», ρώτησε.

«Εγώ είμαι γιαγιά», είπε ο Άκης.

«Πέρνα μέσα εγγονέ μου», είπε η Κοκκινοσκουφίτσα.

Μόλις μπήκε μέσα ο Άκης απόρησε και ρώτησε :

«Γιαγιά, γιατί έχεις τόσο στρογγυλό πρόσωπο και τα αφτιά σου είναι τόσο μικρά;»

Αλλά δεν πρόλαβε να πάρει απάντηση. Πετάχτηκε η Κοκκινοσκουφίτσα απ’ το κρεβάτι, τον έπιασε, τον έδεσε και τον έριξε κι αυτόν στην αποθήκη. Έφαγε την πίτα και έπεσε σε βαθύ ύπνο στο κρεβάτι.

Πέρασε αρκετή ώρα και η μαμά λύκαινα ανησύχησε. Γι’ αυτό έστειλε το μπαμπά λύκο στο σπίτι της γιαγιάς για να δει αν έπαθαν κάτι.

Όταν πήγε, είδε την Κοκκινοσκουφίτσα να κοιμάται στο κρεβάτι της γιαγιάς. Άρχισε να ψάχνει το σπίτι για να βρει τον Άκη και τη γιαγιά του. Ξαφνικά άκουσε τον Άκη να ρωτάει τη γιαγιά του:

«Η Κοκκινοσκουφίτσα θα μας βασανίσει πολύ, γιαγιά;»

Τότε ο μπαμπάς λύκος κατάλαβε από πού ερχόταν η φωνή, τους βρήκε και τους ελευθέρωσε. Μετά πήγε και ξύπνησε την Κοκκινοσκουφίτσα μουγκρίζοντας. Της έδειχνε τα μεγάλα και τρομακτικά δόντια του που έσταζαν σάλια. Η Κοκκινοσκουφίτσα τρόμαξε τόσο πολύ που έφυγε τρέχοντας.

Από τότε δεν ξαναπείραξε κανένα λυκάκι και έζησαν αυτοί καλά και εμείς καλύτερα.

(Ιωάννα, Δ΄ δημοτικού)

"σκέψεις για το περιβάλλον"

2010-01-20T13:27:00.009+02:00

Από τη φίλη μας Margo πήραμε το παρακάτω βίντεο
το οποίο είναι ένα καλό "μάθημα" για μικρούς και μεγάλους...
ας σκεφτούμε ... ο καθένας από εμάς τι μπορεί να κάνει για ΤΗ ΓΗ ΜΑΣ...

(για να δείτε το βίντεο κλείστε πρώτα τη μουσική στο πλάι της σελίδας)

" imagine"

2010-01-04T23:27:00.011+02:00

για το 2010 ας φανταστούμε... έναν κόσμο...

(για να δείτε το βίντεο κλείστε τον player της μουσικής που βρίσκεται στο πλάι)

"πλάθω - πλάθω κουλουράκια"

2009-12-21T12:26:00.009+02:00

μοσχοβόλησε ολόκληρο το σχολείο μας σήμερα...
τα "τεταρτάκια" έφτιαξαν χριστουγεννιάτικα κουλουράκια

η κ. Τασία και ο κ. Γιάννης εκτελούν τη συνταγή
ενώ τα παιδιά ελέγχουν... την ποιότητα των υλικών...

αλεύρι, ζάχαρι, ξύσμα πορτοκαλιού, λαδάκι...τι άλλο ξεχάσαμε...

κουλουρο-γλυπτική

δημιουργίες...

"Αφήστε τα παιδιά ήσυχα"

2009-11-25T12:44:00.012+02:00

ΣΤΟΝ Καναδά, οι γονείς 3 παιδιών κατάφεραν, με δικαστική απόφαση, να απαγορευτεί στους καθηγητές του σχολείου τους να τους βάζουν εργασία για το σπίτι.

«Το παιδί μου πηγαίνει στην 3η Δημοτικού. Του αρέσει το σχολείο. Ανταποκρίνεται καλά, μου λένε οι δάσκαλοι, στα μαθήματα στην τάξη. Απαντάει σε ερωτήσεις, έχει απορίες, κάνει όμως και λάθη, είναι μερικές φορές ζωηρούλα, άλλες φορές αφαιρείται. Είναι, πιστεύω, αυτό που λέμε νορμάλ παιδί. Εκείνο που δεν είναι νορμάλ είναι να κάνει ένα παιδί μάθημα για 6-8 ώρες στο σχολείο του και να του βάζουν μετά και δουλειά για το σπίτι. Δεν αρκούν αυτές οι ώρες;»

Σίρλεϊ Μανκ, μητέρα μαθήτριας 7 ετών σε σχολείο του Κάλγκαρι στον Καναδά

ΥΓ. (Προβοκατόρικο): Σε κάποια άλλη χώρα, εκτός από «ένα βουνό» μαθήματα στο σπίτι, οι μαθητές αναγκάζονται να κάνουν και υπερωρία στην υπερωρία, με ένα σύστημα που το λένε «φροντιστήριο» ή «ιδιαίτερο». Ακόμα και από το Δημοτικό... (πηγή: ΧΡΗΣΤΟΣ ΜΙΧΑΗΛΙΔΗΣ - Ελευθεροτυπία της παρασκευής 20/11/2009)

"Νοέμβρης 2009"

2009-11-16T12:11:00.005+02:00

Ο σπουργίτης ήταν όλο καμάρι.
-Τα μερμήγκια πρώτα ξεκίνησαν τον αγώνα! τους φώναξε.
Το χελιδόνι απόρησε:
-Τα μερμήγκια!
-Και γιατί κλείστηκαν μέσα σ' αυτό το κτίριο; ρώτησε ο σκίουρος.
-Είναι το πιο μεγάλο σχολείο της χώρας! γι' αυτό κλείστηκαν εδώ. Επειδή τα γράμματα δεν αντέχουν την καταπίεση! Όμως θα σας τα πει πιο καλά ένα απ΄αυτά τα μερμήγκια.
Ο σπουργίτης έγνεψε σ' ένα μερμήγκι που περνούσε δίπλα τους.
-Μπήκαμε εδώ μέσα κι αποφασίσαμε να μη βγούμε παρά μονάχα με βία, αν δε μας ξαναδώσουν τη λευτεριά μας. Ήταν καιρός να δώσουμε ένα μάθημα σε όλα τα φίδια και τις σαύρες, σε όλους τους ποντικούς! τους εξήγησε...
-Καλά και τι περιμένετε πως θα πετύχετε; ρώτησε το χελιδόνι.
-Να σου πω εγώ! είπε ένα άλλο μερμήγκι που ήρθε και στάθηκε δίπλα τους. Ελπίζουμε πως έτσι θα κάνουμε τους συμπατριώτες μας να νικήσουν το φόβο τους και να ενωθούν μαζί μας. Να ξεσηκωθούμε όλοι και να απαιτήσουμε λευτεριά και δικαιοσύνη.
-Και δε φοβάστε;
Ο σκίουρος έβλεπε κάπως μικρό το μερμήγκι για ένα τόσο μεγάλο αγώνα.
Εκέινο έδειξε πίσω απ' τα κάγκελα που περιτριγύριζαν τον τοίχο του μεγάλου κτιρίου:
-Δείτε εκεί έξω!
Φίδια, σαύρες, ποντικοί με όπλα, με κράνη και με σκοτεινά, ολοσκότεινα πρόσωπα στέκονταν και κοιτούσαν τα κλεισμένα μερμήγκια.
Κάτι κρύο, παγωμένο, πέρασε πάνω απ' τα πούπουλα του χελιδονιού.
Κάτι κρύο, παγωμένο, άγγιξε τη γούνα του σκίουρου.
-Ναι, φοβόμαστε! συνέχισε το μερμήγκι. Όμως πρέπει να νικήσουμε αυτό το φόβο.
Το άλλο μερμήγκι πλησίασε τα κάγκελα:
-Κι έπειτα δες! Δες εκεί πίσω. Πίσω απ' τα φίδια, πίσω απ' τα ποντίκια υπάρχουν όλοι εκείνοι που μας συμπαραστέκονται. Βουβά τώρα. Πιο ζωντανά σε λίγο. Κοντεύουμε να τους πείσουμε.
-Ναι, πρέπει κάτι να κάνουν! φώναξε ο σκίουρος κι η φωτογραφική μηχανή υψώθηκε στο μάτι του.
Ένα μερμήγκι με ένα πανό που έγραφε "ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΣΕ ΟΛΟΥΣ" πέρασε μπροστά απ' το φακό και καθρεφτίστηκε μέσα του.

(Μάνος Κοντολέων, "Ο Φωκίων ήταν ελάφι" 1992)

το τείχος του Βερολίνου(ενικός) - τα τείχη της ζωής(πληθυντικός)

2009-11-11T09:28:00.015+02:00

Στην επέτειο της πτώσης του τείχους του Βερολίνου ας αναρωτηθούμε πόσα "τείχη" είναι διαρκώς υψωμένα γύρω μας καθημερινά...

Ποτέ ένας άνθρωπος δεν είπε τόσα πολλά... μέσα σε τόσους λίγους στίχους... όπως ο Καβάφης στα "τείχη"
(για να δείτε το βίντεο κλείστε τον player της μουσικής που βρίσκεται στο πλάι)

"Τείχη"
Χωρίς περίσκεψιν, χωρίς λύπην, χωρίς αιδώ
μεγάλα κ’ υψηλά τριγύρω μου έκτισαν τείχη.

Και κάθομαι και απελπίζομαι τώρα εδώ.
Άλλο δεν σκέπτομαι: τον νουν μου τρώγει αυτή η τύχη·

διότι πράγματα πολλά έξω να κάμω είχον.
A όταν έκτιζαν τα τείχη πώς να μην προσέξω.

Aλλά δεν άκουσα ποτέ κρότον κτιστών ή ήχον.
Aνεπαισθήτως μ’ έκλεισαν από τον κόσμον έξω.
(Κώστας Καβάφης)

"περίπατος στου Φιλοπάππου"

2009-10-30T13:04:00.021+02:00

Στις 21 Οκτωβρίου οι τάξεις Ε΄ και ΣΤ΄ πήγαμε στο λόφο του Φιλοπάππου να παρακολουθήσουμε ένα πρόγραμμα για το περιβάλλον.

Θα ήθελα να μοιραστώ μαζί σας αυτό το ταξίδι για να νιώσετε κι εσείς έστω και στο ελάχιστο αυτό που νιώσαμε εμείς. Καθώς ανεβαίνεις το λόφο βλέπεις δέντρα να υψώνονται, κυπαρίσσια, πεύκα, και το υπέροχο δώρο της θεάς Αθηνάς, την ελιά. Βλέπεις ένα θάμνο που λέγεται Αθάνατος κι άμα τον κακομεταχειριστείς και του αφήσεις έστω και μια ρίζα αυτός ξαναφυτρώνει και φυτρώνει κάθε δύο χρόνια. Επίσης βλέπεις τις γραμμές που έχουν αφήσει τα κάρα στις πλάκες και αριστερά δεξιά τους υπήρχαν μαγαζιά και τα κάρα πήγαιναν πέρα δώθε ανάμεσά τους. Θα δεις ακόμα μια γέρικη χελώνα 150 ετών, μια τεράστια σφιγγοφωλιά, το μανιτάρι που φυτρώνει στον κορμό των δέντρων, το δάκρυ των δέντρων που βγαίνει από τον κορμό τους όταν έχουν πληγή και τα κάνει καλά, το αστεροσκοπείο Αθηνών, την Πνύκα και τη θέα της Αθήνας από ψηλά μαζί με την Ακρόπολη. Όλα ήταν υπέροχα. Έβγαλα πολλές φωτογραφίες για να θυμάμαι αυτό το μέρος. Θα μπορούσα να ξαναπάω για να χαλαρώσω και να ξεκουραστώ. Σας εύχομαι να πάτε κι εσείς αλλά κοιτάξτε να είναι ηλιόλουστη μέρα για να το χαρείτε περισσότερο, όπως εμείς…(Σοφία)

"μάθημα στo Διομήδειο κήπο"

2009-10-14T13:47:00.010+03:00

"Γνωριμία με τα φυτά της γειτονιάς μας" ήταν το θέμα μας στη "Μελέτη Περιβάλλοντος" και ο καλύτερος χώρος για να κάνουμε το μάθημα είναι ο "Διομήδειος κήπος" που βρίσκεται δίπλα μας. Μετά το πρωινό κουδούνι λοιπόν, με την κυρία Μαίρη τη δασκάλα μας και μερικές μητέρες για συνοδεία, ξεχυθήκαμε στον όμορφο κήπο για μια μικρή έρευνα...

Περάσαμε καταπληκτικά!!!

Μακάρι να κάναμε κάθε μέρα το μάθημά μας στο Διομήδειο κήπο...

μαθητικό laptop..."το ράσο δεν κάνει τον παππά"

2009-10-07T16:53:00.012+03:00

Στα φετινά πρωτάκια του Γυμνασίου έδωσαν από ένα μικρό "γλυκούλι" laptop. Πολύ καλή κίνηση και μακάρι να επεκταθεί και στις άλλες τάξεις.

Θα πρέπει όμως να σκεφτούμε ότι:

α) είναι έτοιμοι οι εκπαιδευτικοί;
έχουν επιμορφωθεί κατάλληλα για να χρησιμοποιήσουν τις Νέες Τεχνολογίες ως "γνωστικά εργαλεία" στη μαθησιακή δραστηριότητα;

β) το Αναλυτικό Πρόγραμμα πότε θα αλλάξει επιτέλους; με το υπάρχον Α.Π. και τον τεράστιο όγκο της Διδακτέας Ύλης δεν είναι εύκολο να κάνει ο εκπαιδευτικός δραστηριότητες "ανοιχτές", δημιουργικές, απελευθερωτικές για το μαθητή, χρησιμοποιώντας τις Νέες Τεχνολογίες σε καθημερινή βάση.

Περιμένουμε και ευχόμαστε να εξοπλιστούν το συντομότερο οι αίθουσες με υπολογιστές, γρήγορο διαδίκτυο, διαδραστικούς πίνακες, ώστε το μάθημα να γίνει πιο ελκυστικό και πιο δημιουργικό για τους μικρούς μας μαθητές. Όμως, εάν δεν λάβουμε σοβαρά υπόψιν, τις προηγούμενες παρατηρήσεις, τότε θα επαληθευτεί το ποντιακό ανέκδοτο...

"γιατί οι πόντιοι αγοράζουν δύο πλυντήρια;

για να στηρίζουν πάνω τους τη σκάφη

και να πλένουν... στο χέρι..."

"Ελευθερώστε το ποδήλατο"

2009-09-14T22:54:00.013+03:00

Το ποδήλατο είναι μια καλή λύση για το κυκλοφοριακό πρόβλημα και την προστασία του περιβάλλοντος. Είναι ένα μέσο χαράς και διασκέδασης για μικρούς και μεγάλους. Σε όλες τις χώρες τις Ευρώπης χρησιμοποιείται από τους πολίτες στις καθημερινές μετακινήσεις τους. Γιατί όχι και εδώ;

Στηρίζουμε την πρωτοβουλία του "ΟΙΚΟΠΟΛΙΣ" και συμμετέχουμε στην ποδηλατοδρομία που θα γίνει στην πόλη μας την Κυριακή 20/09/2009.

Ανοίγουμε και πάλι...

2009-09-10T00:26:00.007+03:00

την Παρασκευή 11/09/2009 στις 09.30 το πρωί
έχουμε την έναρξη της νέας σχολικής χρονιάς
με τον καθιερωμένο αγιασμό.

καλή χρονιά να έχουμε με χαρά, υγεία, αγάπη
και όρεξη για δημιουργικές εργασίες...

"θα ψάξω σε ακρογιαλιές"

2009-06-18T11:07:00.016+03:00

Με καλοκαιρινές δημιουργίες των μαθητών μας
και με το τραγούδι του Παντελή Θαλασσινού
σας αποχαιρετούμε...

ευχόμαστε σε όλους καλές βουτιές!!!

να περάσετε όμορφα όπου κι αν πάτε...

καλή αντάμωση το Σεπτέμβρη...

Στίχοι: Άκος Δασκαλόπουλος

Μουσική: Παντελής Θαλασσινός
Πρώτη εκτέλεση: Παντελής Θαλασσινός

"Πέντε βαρκάκια στη σειρά το πιο μικρό θα πάρω
να φέρω γύρα τα νησιά Μύκονο Τήνο Πάρο
ΘΑ ψάξω σε ακρογιαλιές σ' Αλόννησο και Σκιάθο
σε πανηγύρια και γιορτές για σένανε να μάθω

Στη Σέριφο ήσουν πουλί
στη Ρόδο ήσουν παγώνι
στη Σαντορίνη άσπρο σκαλί
στην Άνδρο ανεμώνη

Μέσα σ' αλαργινά νερά δελφίνια σ' αρμενίζουν
Μ' όλες τις χάντρες τ' ουρανού γοργόνες σε στολίζουν
Το μάθανε στην Αμοργό στην Ύδρα στο Μαντράκι
πως κάποια μέρα θα χαθώ για σένα βρε μικράκι

Στη Σέριφο ήσουν πουλί
στη Ρόδο ήσουν παγώνι
στη Σαντορίνη άσπρο σκαλί
στην Άνδρο ανεμώνη"

"μαγειρική στο σχολείο"

2009-06-12T07:55:00.019+03:00

Σίγουρα θα θυμάστε τον κήπο μας με τις πατάτες, τα κρεμμυδάκια, τις ντοματούλες και τα υπόλοιπα ζαρζαβατικά. Τα ποτίζαμε, τα σκαλίζαμε, τα φροντίζαμε αρκετό καιρό... και να...τα αποτελέσματα!!!
Οι "μικροί αγρότες" (με τη βοήθεια των "μεγαλοκαλλιεργητών"- δασκάλων τους, Νάντιας, Φωτεινής, Τασίας και Γιάννη) έκαναν το θαύμα τους.

Η βιολογική παραγωγή μας είναι εξαιρετική και πρέπει να την καταναλώσουμε...

"Η ημέρα της μεσογειακής διατροφής" είναι σήμερα για το σχολείο μας. Από το πρωί ψήνουμε, τηγανίζουμε, κόβουμε σαλάτες, ετοιμαζόμαστε για ένα "ενδοσχολικό φαγοπότι" μικροί και μεγάλοι.

Επειδή η παραγωγή μας δεν επαρκεί για να χορτάσει ολόκληρο "σχολείο"...ζητήσαμε βοήθεια από τους γονείς μας.

Έτσι, σήμερα το πρωί, πολλές μητέρες ήρθαν κρατώντας ταψάκια με διάφορα φαγητά προκειμένου να ενισχυθεί το μαθητικό μας τραπέζι...

Απολαύσαμε φαγάκι μαγειρεμένο με αγνά υλικά.

Μερικά από τα φαγητά μας:

Σπανακόπιτα - Κολοκυθόπιτα - Κολοκυθοκεφτέδες

Ντοματοκεφτέδες - Αγκινάρες - Γίγαντες

Σαλάτες (ντάκος, χωριάτικη)

Πλιγούρι-σαλάτα

Φασολάκια λαδερά

Αρακάς - Μπάμιες(σκέτες ή με κοτόπουλο)

Χόρτα – κολοκυθάκια

Ντολαμαδάκια

Γεμιστά

Πατατοσαλάτα

Καλαμπόκι σαλάτα

Πατάτες (τηγανιτές, βραστές, ψητές)

Τζατζίκι - Τυροπιτάκια

Μελιτζάνες - Φάβα

Μακαρονόπιτα

και τα γλυκά μας:

τηγανίτες με μέλι, χαλβάς, λουκουμάδες, μυζηθροπιτάκια, κέικ, κουλουράκια.

Επειδή ολόκληρη η διαδικασία ήταν ιδιαίτερα απολαυστική και δημιουργική, σκεφτόμαστε του χρόνου να την επαναλάβουμε επεκτείνοντας ταυτόχρονα την παραγωγή μας σε νέα προϊόντα...

Ευχαριστούμε τις μαμάδες του σχολείου μας και ιδιαίτερα τις κυρίες του συλλόγου γονέων και κηδεμόνων για την πολύτιμη βοήθειά τους. Η συνεργασία έφερε θαυμαστά αποτελέσματα!!!

"πρόσκληση"

2009-06-10T11:01:00.006+03:00

Περίπατος στην "Πλάκα"

2009-06-02T13:02:00.016+03:00

Τα "δευτεράκια" περπατήσαμε στις γειτονιές και στα σοκάκια της Πλάκας.

Τα "Αναφιώτικα" είναι μια από τις ομορφότερες γειτονιές της με τα μικρά ασβεστωμένα

σπίτια χτισμένα ανάμεσα στους βράχους, τα σκαλοπατάκια, τους πέτρινους τοίχους και τους μικρούς αλλά πανέμορφους κήπους.

Νιώθεις ότι βρίσκεσαι σε ένα νησί στη μέση της Αθήνας. Ένα νησί περιτριγυρισμένο όχι από θάλασσα, αλλά από αρχαιολογικούς χώρους.

Επισκεφτήκαμε το ναό του Αγίου-Νικολάου του Ραγκαβά
ο οποίος χρονολογείται από τον 1050 μ.χ, σημαντικό πολιτισμικό μνημείο, ιστορικού και θρησκευτικού ενδιαφέροντος.

Πήγαμε στους "αέρηδες" είδαμε το "λουτρό των αέρηδων" το μόνο από τα δημόσια λουτρά της Αθήνας που σώζεται μέχρι σήμερα.

Από την 1η περίοδο της τουρκοκρατίας λειτουργούσε μέχρι το 1965. Ονομαζόταν το "χαμάμ του Αμπίντ Εφέντη" και ήταν ένα από τα "τρία ευχάριστα χαμάμια".

Περάσαμε από τη Ρωμαική Αγορά και απολαύσαμε το παγωτό μας στα παγκάκια ενός δροσερού και ανθοστόλιστου καφενείου. Ανεβήκαμε την οδό Ερμού

και η "χάρη" μας έφτασε μέχρι την πλατεία συντάγματος, είδαμε το κτίριο της Βουλής

και κατεβήκαμε στο εσωτερικό του μετρό για εξερεύνηση...

"Ταξίδι στο Αιγαίο"

2009-05-20T11:53:00.008+03:00

"Παιχνιδόλεξα" της Θέτιδος Χορτιάτη σχετικά με το Αιγαίο, ήταν το σημερινό μας μάθημα,

και είπαμε να εκφραστούμε κι εμείς λιγάκι...
να γράψουμε παιχνιδόλεξα... καλοκαιρινά...

βγαίνω βόλτα στα νησιά
το μαιστράλι με φυσά

με καίκι πάω Ύδρα
τέτοια ομορφιά δεν ήβρα

κι όταν βρέθηκα στην Κάσο
στο φεγγάρι έριξα λάσο

και το πήρα να το φέρω
στην πανέμορφη τη Λέρο

με του Δαίδαλου φτερά
να της Κρήτης τα νερά

ο χορός το γλέντι ανάβει
στο λιμάνι στην Ανάφη

κει στην αμμουδιά στη Δήλο
έκανα καινούριο φίλο

μες στη νύχτα βλέπω φάρο
να 'μαι άραξα στην Πάρο...
(Νικόλας)

βγαίνω τσάρκα στα νησιά
με καίκι και παρά

από Κρήτη Σαντορίνη
για ουζάκι Μυτιλήνη

στη Μύκονο με τα κλαμπάκια
τριγυρνάω στα σοκάκια...
(Ραφαήλ)

τα παιχνιδόλεξα δεν τελειώνουν...η συνέχεια δική σας...

μ η τ έ ρ α = α γ ά π η

2009-05-08T13:19:00.005+03:00

(Pablo-Picasso-Mother-And-Child)

Μοντέρνα Πυθία

Γυναίκα του καιρού μας
μοντέρνα Πυθία
Μασώντας τσίχλες
και πικροδάφνες
κοντά στο τζάκι,
μισοπνιγμένη
στους καπνούς
της επαρχιακής πλήξης
Καταβροχθίζοντας σνίτσελ
κι ομίχλη από άγραφους στίχους
Γυναίκα που υποτάχτηκες
στων παιδιών σου την ανάσταση
Ζυμώνοντας αέρα, ήλιο, μέλι
και δάκρυα
Πόσο πίσω έμεινες
ατενίζοντας την τράτα
να χάνεται αθόρυβα
παγιδεύοντας ασημένια ψάρια
και όνειρα χρυσαφιά
σα σύννεφα γαντζωμένα
σε μοναχικό κατάρτι.

Μαρία Καρδάτου
από τη συλλογή Ερωτικός ένοικος, 1987

(πηγή: Ένα λιβάδι στην ομίχλη που ονειρεύεται)

"1η του Μάη"

2009-05-01T17:10:00.007+03:00

Καλό μήνα να έχουμε!
Δείτε το αφιέρωμα στην Εργατική Πρωτομαγιά στο
http://7o-dimotiko-sxoleio.blogspot.com/
για να θυμούμαστε οι παλιότεροι και να μαθαίνουν οι νεώτεροι, ότι η Πρωτομαγιά,
δεν είναι μόνο λουλούδια και κοψίδια στην εξοχή...

"Το έξυπνο θρανίο"

2009-04-29T12:57:00.010+03:00

Το σχολείο του μέλλοντος είναι πλέον γεγονός. Η εικόνα της σχολικής αίθουσας με τον παραδοσιακό μαυροπίνακα, τη σκόνη από τις κιμωλίες και τους μαθητές που «παλεύουν» να μείνουν ξύπνιοι, κατά την παράδοση των μαθημάτων, ανήκουν στο παρελθόν. Εκτός από τα ηλεκτρονικά βιβλία και το διαδραστικό πίνακα, το επόμενο κύμα υψηλής τεχνολογίας φέρνει στην Ελλάδα τα πρώτα έξυπνα θρανία, που λειτουργούν όπως τα κινητά τηλέφωνα iPhone, διαθέτουν οθόνη αφής, συνδυάζουν ήχο και εικόνα και οι μαθητές δουλεύουν σε αυτά κατά ομάδες.

Τα μολύβια, τα στιλό και οι γόμες αντικαθίστανται από ακίδες αφής. Ο παιδαγωγός αποδεσμεύεται από τον παραδοσιακό του ρόλο και ο μαθητής που θα απαντήσει σωστά στο μάθημα της μέρας δεν είναι πια μόνο αυτός που θα σηκώσει το χέρι του πρώτος.

Ο καθένας ξεχωριστά αλλά και όλοι μαζί δίνουν τις δικές τους απαντήσεις με ένα απλό «κλικ» στην οθόνη του θρανίου τους. Χρησιμοποιώντας ειδικά σχεδιασμένο λογισμικό, τα έξυπνα θρανία αναγνωρίζουν πολλαπλά αγγίγματα των μαθητών στην ενσωματωμένη οθόνη-επιφάνειά τους........

πηγές:
www.e-typos.com
www.tanea.gr

"Πασχαλινές δημιουργίες"

2009-04-10T13:06:00.008+03:00

«Εαρινή Συμφωνία»

«Ακου τα σήμαντρα

των εξοχικών εκκλησιών.

Φτάνουν από πολύ μακριά

από πολύ βαθιά.

Απ' τα χείλη των παιδιών

απ' την άγνοια των χελιδονιών

απ' τις άσπρες αυλές της Κυριακής

απ' τ' αγιοκλήματα και τους περιστεριώνες

των ταπεινών σπιτιών.

---

Ακου τα σήμαντρα

των εαρινών εκκλησιών.

Είναι οι εκκλησίες

που δε γνώρισαν τη σταύρωση

και την ανάσταση.

---

Γνώρισαν μόνο τις εικόνες

του Δωδεκαετούς

που 'χε μια μάνα τρυφερή

που τον περίμενε τα βράδια στο κατώφλι

έναν πατέρα ειρηνικό που ευώδιαζε χωράφι

που 'χε στα μάτια του το μήνυμα

της επερχόμενης Μαγδαληνής.

---

Χριστέ μου

τι θα 'τανε η πορεία σου

δίχως τη σμύρνα και το νάρδο

στα σκονισμένα πόδια σου;».

(Γιάννης Ρίτσος)

Εργαστήριο το σχολείο μας τις τελευταίες μέρες. Όλα τα παιδιά μικρά και "μεγάλα" μας έπιασε η Άνοιξη, βγήκε από μέσα μας το "καλλιτεχνικό" μας ταλέντο... και... έτοιμες
οι πασχαλινές δημιουργίες ...

πασχαλινές δημιουργίες

Publish at Scribd or explore others:

"Οι μικροί βουλευτές"

2009-04-07T08:34:00.009+03:00

Τα "εκτάκια" μας, επισκέφτηκαν τη βουλή και έμαθαν από "πρώτο χέρι" βασικές λειτουργίες της Δημοκρατίας μας. Καλό το μάθημα της "Κοινωνικής και Πολιτικής Αγωγής" αλλά η επίσκεψη στο "Ναό της Δημοκρατίας" είναι απαραίτητη.

οι "μελλοντικοί ηγέτες" φωτογραφίζονται στην είσοδο του κοινοβουλίου

εδώ λοιπόν, παίρνονται όλες οι σημαντικές αποφάσεις που μας αφορούν...

σ΄αυτά τα θρανία "κάθεται η Δημοκρατία" και νομοθετεί...

μετά την ξενάγηση πέσαμε σε βαθιά περισυλλογή σχετικά με το "πολιτικό" μας μέλλον...
να βάλουμε υποψηφιότητα στις επόμενες εκλογές ή όχι;

εσείς τί λέτε...

"Το μεγάλο μας τσίρκο"

2009-03-20T08:38:00.016+02:00

(για τη γιορτή της 25ης Μαρτίου)

"όσοι το χάλκεον χέρι
βαρύ του φόβου αισθάνονται
ζυγόν δουλείας ας έχωσι

θέλει αρετήν και τόλμην
η ελευθερία"
(Α. Κάλβος)

Το καλοκαίρι του 1973, εποχές "δύσκολες" για την Ελλάδα, η Τζένη Καρέζη και ο Κώστας Καζάκος ανεβάζουν στο θέατρο “Αθήναιον” το έργο του Ιάκωβου Καμπανέλη “το μεγάλο μας τσίρκο”.
Στο έργο αυτό, μέσα από σατιρικά και δραματικά νούμερα και τραγούδια γινόταν μια αναδρομή στην ιστορία της Ελλάδας από την Τουρκοκρατία, τον Όθωνα και τους υπόλοιπους κυβερνήτες της ανεξάρτητης Ελλάδας ως την Μικρασιατική καταστροφή, τον πόλεμο του ’40 και το –τότε– σήμερα…
Η μουσική του έργου ήταν του Σταύρου Ξαρχάκου και τα τραγούδια της παράστασης απέδιδαν ο Νίκος Ξυλούρης και τα μέλη του θιάσου. Τα σκηνικά της παράστασης ήταν του Ευγένιου Σπαθάρη και στο θίασο πρωταγωνιστικούς ρόλους είχαν ο Διονύσης Παπαγιαννόπουλος, ο Στέλιος Κωνσταντόπουλος, ο Νίκος Κούρος, ο Τίμος Περλέγκας και ο Χρήστος Καλαβρούζος.

(Έργο του Ντίνου Παπασπύρου)

"Ξύπνα ραγιά!"
απόσπασμα - διασκευή από το θεατρικό έργο του Ιάκωβου Καμπανέλη
"ΤΟ ΜΕΓΑΛΟ ΜΑΣ ΤΣΙΡΚΟ"
Μουσική: Σταύρος Ξαρχάκος
Τραγούδι: Νίκος Ξυλούρης
(το έργο αποδίδεται μέσα από τη "ματιά" των μαθητών της ΣΤ΄ τάξης
του 5ου Δημοτικού Σχολείου Χαϊδαρίου)

Το έργο αυτό είναι ένα "εναλλακτικό" βιβλίο ιστορίας. Με διαλόγους καταπληκτικούς και χιούμορ που "τσακίζει" περνάει μηνύματα και αξίες διαχρονικές. Τα παιδιά μας, απόλαυσαν την όλη διαδικασία, κάνοντας ταυτόχρονα μάθημα ιστορίας με τρόπο βιωματικό. Το αποτέλεσμα ήταν καταπληκτικό.

"θα σ' αγαπώ ό,τι κι αν γίνει"

2009-03-16T12:09:00.006+02:00

"κοίτα, Μικρέ, τ΄αστεράκια πώς λάμπουνε στον ουρανό!
ξέρεις πως πολλά απ' αυτά έχουν πεθάνει εδώ και χρόνια πια;"

"τα βλέπεις όμως, πώς φωτίζουν ακόμα στον ουρανό;
η αγάπη είναι σαν τ' αστέρια:
ποτέ δεν πεθαίνει και πάντα φωτίζει..."

Η αποδοχή της διαφορετικότητας και η ανιδιοτελής αγάπη (χωρίς περιορισμούς),
έρχονται μέσα από λέξεις απλές, καθημερινές και εικόνες παιδικές, αθώες...
Ένα βιβλίο που θα πρέπει ο κάθε γονιός να το διαβάσει στο παιδί του
το βράδυ... πριν κοιμηθεί...

("θα σ' αγαπώ ό,τι κι αν γίνει"
Debi Gliori - Εκδ. Πατάκης)

"Το παραμύθι απ' την ανάποδη"

2009-03-04T13:15:00.003+02:00

Δυό φορές κι έναν καιρό ζούσε ένα λυκάκι ο Άκης μαζί με τη μανούλα του τη γλυκιά Ζωούλα.
Ο Άκης ήταν άσπρος σαν το χιόνι με μια μαύρη βούλα στο κεφάλι. Είχε μια φουντωτή ουρίτσα και μυτερά αυτάκια.
Επειδή φορούσε ένα πράσινο φιογκάκι στην ουρά του, έμεινε το όνομα "Άκης ο Πρασινοφιογκάκης"
Ζούσε με τη μαμά του σε ένα πανέμορφο σπιτάκι στην άκρη του δάσους.

-Καλό μου λυκάκι, μεγάλωσες πια κι έφτασε ο καιρός να πας μόνος σου στη γιαγιά.
Άντε λοιπόν στο καλό κι ένα σου λέω: να φυλέγεσαι από την ύπουλη Μαυροκακοσκουφίτσα που παραμονεύει στο δάσος.
-Μείνε ήσυχη μανούλα, θα έχω τα μάτια μου δεκατέσσερα, υποσχέθηκε το λυκάκι και πήρε το δρομό-δρομάκι.
Στη μέση της διδρομής ο Άκης ο Πρασινοφιογκάκης σταμάτησε να μαζέψει λουλούδια για τη γιαγιά του.
Ξαφνικά πετιέται μπρος του η Μαυροκακοσκουφίτσα.
-μπουουουουουαααααα!!!!!

-μαμάααα βοήθειαααααα!!!!!
-Μη με φοβάσαι, θέλω να γίνουμε φίλοι.
-Αυτό αποκλείεται. Η μαμά μου, μου είπε να μην κάνω κακές παρέες.
-Κατάλαβα, πάλι μόνη μου θα μείνω...κλαψ! κλαψ! κανείς δεν θέλει την παρέα μου!!!
Το λυκάκι την λυπήθηκε και ξεκίνησαν μαζί για το σπίτι της γιαγιάς. Ωστόσο η γιαγιά είχε γίνει καλά και έφτιαχνε κουλουράκια για το εγγονάκι της. Φορούσε μάλιστα και το καλό της φόρεμα για να το υποδεχτεί. Μόνο η πράσινη γέρικη ουρά προεξείχε. Εδώ που τα λέμε η ουρά της γιαγιάς λύκαινας δεν ήταν πάντα πράσινη, αλλά μόνο όταν τη βουτούσε στην κατσαρόλα με το σπανακόριζο.

Βλέπει από το παράθυρο το εγγονάκι της χεράκι-χεράκι με τη Μαυροκακοσκουφίτσα να έρχονται προς το σπίτι. Γρήγορα κατέβασε το σάκο του king-boxing από το πατάρι και άρχισε να προπονείται.

Μόλις άνοιξε η πόρτα, η γιαγιά ορμάει στην Μαυροκακοσκουφίτσα λέγοντας:
-παρ' κι αυτήν παρ' και τουτη!!! την έκανε Μαύρη... όνομα και πράμα!
Η Μαυροκακοσκουφίτσα έφυγε τρέχοντας μονολογώντας...
-Μπα, δε λέει το παραμύθι απ' την ανάποδη...
-Καλύτερη η Κοκκινοσκουφίτσα...

και ζήσαν αυτοί καλά κι εμείς.....

(Ραφαήλ - δ΄ τάξη)

"Μουσειακή αγωγή"

2009-02-25T10:04:00.004+02:00

Τα δευτεράκια μας, με αφορμή ένα σχετικό κείμενο στο μάθημα της "Γλώσσας", αποφάσισαν να οργανώσουν ένα μουσείο "Λαϊκής τέχνης" στο χώρο της Βιβλιοθήκης του Σχολείου μας.
Μάζεψαν αντικείμενα παλιά, οικογενειακά κειμήλια άλλων εποχών, με "ιστορική" και "συναισθηματική" αξία και τα έφεραν στο αυτοσχέδιο μουσείο τους.
Οι μικροί μαθητές έχουν ψάξει την ιστορία που συνοδεύει το κάθε αντικείμενο, ώστε, οι ίδιοι να ξεναγούν τους επισκέπτες του μουσείου τους.
Οι δασκάλες τους - Νάντια και Φωτεινή - είναι "οι αφανείς εργάτες" όλης της προσπάθειας...

μερικά από τα εκθέματα του μουσείου

Publish at Scribd or explore others: Presentations Academic Work

Ελάτε να γράψουμε "παραμυθοσαλάτα"

2009-02-14T19:10:00.015+02:00

Τα παιδιά της ΣΤ΄ τάξης ξεκίνησαν να γράφουν μια "παραμυθοσαλάτα". Τι λέτε; θα τους βοηθήσουμε;

Μια φορά κι έναν καιρό ήταν δυο αγαπημένες φίλες, η Χιονάτη και η Κοκκινοσκουφίτσα.

Μια παραμυθένια μέρα αποφάσισαν να πάνε βόλτα στο δάσος για να μαζέψουν χόρτα για χορτόπιτα και φρούτα για φρουτοσαλάτα.

Στο δρόμο που πηγαίνανε βρήκαν μια αλεπού - όχι, αυτό είναι από άλλο παραμύθι - βρήκαν ένα άλλο κοριτσάκι που το έλεγαν Ωραία Κοιμωμένη. Γίνανε φίλες και μαζέψανε φρούτα για φρουτοσαλάτα και χόρτα για χορτόπιτα. Όταν τελείωσαν πήγε η καθεμία σπίτι της και κανόνισαν να βρεθούν την άλλη μέρα για να παίξουν.

Την επόμενη μέρα ξαναπήγαν στο δάσος και συνάντησαν τρεις παλιούς φίλους: τα τρία γουρουνάκια. Τα κορίτσια τους είπαν ότι είχαν ανακαλύψει μια σπηλιά στο δάσος και ότι θα πήγαιναν να την εξερευνήσουν.

Τα τρία γουρουνάκια, άλλο που δεν ήθελαν, πήγαν μαζί με τη Χιονάτη, την Κοκκινοσκουφίτσα και την Ωραία Κοιμωμένη για να εξερευνήσουν την άγνωστη και σκοτεινή σπηλιά. Άλλωστε τους άρεσαν οι περιπέτειες!

Μετά από αρκετό δρόμο στο δάσος έφτασαν στη σπηλιά και εκεί, επειδή η Ωραία Κοιμωμένη νύσταζε, έπεσε να κοιμηθεί! Οι άλλοι προσπάθησαν να την κρατήσουν ξύπνια λέγοντας της διάφορα αστεία, κουτσομπολιά της Παραμυθοχώρας αλλά απέτυχαν… Εκείνη την είχε πάρει ήδη ο ύπνος. Μεταξύ μας, ροχάλιζε κιόλας (κάποιο πρόβλημα με το διάφραγμα!).

Οι άλλοι βαρέθηκαν να περιμένουν κι αποφάσισαν να πάνε στο σπίτι της Χιονάτης. Στο δρόμο που πηγαίνανε … συνάντησαν το φίλο τους , τον Πινόκιο, και συνέχισαν τη βόλτα τους

Επειδή όμως ανησύχησαν για τη νυσταλέα φίλη τους, ξαναγύρισαν στη σπηλιά να δουν τι κάνει.

Εκεί βρήκαν ένα νάνο που νόμιζε ότι με ένα φιλί μπορούσε να την ξυπνήσει. Πόσο λάθος έκανε! Η Ωραία Κοιμωμένη ροχάλιζε ακόμα πιο δυνατά.

Τελικά μετά από πολλή προσπάθεια, φωνές και λίγο νερό στο πρόσωπο κατάφεραν να την ξυπνήσουν. Φρέσκια όπως ήταν η Ωραία Κοιμωμένη ζήτησε από τους φίλους της να συνεχίσουν τη βόλτα τους.

Κάποια στιγμή όμως κατάλαβαν ότι είχαν ξεχάσει την Κοκκινοσκουφίτσα. Είχε ξεμείνει πίσω για να δει τον αγώνα του λαγού και της χελώνας και χάθηκε. Έψαξαν εδώ, έψαξαν εκεί μα δεν την έβλεπαν πουθενά. Κάποια στιγμή βρέθηκαν σε ένα τεράστιο σπίτι από σοκολάτα. Χτύπησαν την πόρτα με αγωνία και τους άνοιξε ένας γίγαντας. Μέσα είδαν την Κοκκινοσκουφίτσα να έχει μπροστά της ένα ολόκληρο καλάθι με σοκολάτες και να τρώει.

Ο γίγαντας, που δεν ήταν εγωιστής, τους κάλεσε μέσα να φάνε όση σοκολάτα θέλουν. Έτσι έζησαν αυτοί καλά κι εμείς καλύτερα....

Έτσι νομίζετε; όχι, δεν έζησαν αυτοί καλά κι εμείς καλύτερα, γιατί πριν βραδιάσει έπρεπε να φύγουν και να πάνε σπίτι τους. Στο δρόμο λοιπόν της επιστροφής βρήκαν...

"μικροί και μεγάλοι παραμυθάδες" μπορείτε να συνεχίσετε την "παραμυθοσαλάτα" μέσα από τα σχόλια....

την πιο ξεχωριστή, την πιο "εμπνευσμένη" συνέχεια, θα την προσθέσουμε στην ανάρτηση...

(καλή έμπνευση!!! σε όλους)

Εδώ οι καλές πατάτες!!!

2009-02-10T11:11:00.008+02:00

Στο μεγάλο παρτέρι του Σχολείου μας έγινε το μάθημα σήμερα.

Οι "μικροί καλλιεργητές" φύτεψαν πατάτες, κρεμμυδάκια, ντοματούλες και στο τέλος του Απρίλη θα έχουμε τη συγκομιδή.
Εάν η παραγωγή πάει καλά, θα "βγάλουμε πάγκο" στη λαϊκή της γειτονιάς.

Θα οργανώσουμε την ημέρα της "τηγανητής πατάτας" και θα είστε όλοι καλεσμένοι να απολαύσετε την αγροτική παραγωγή μας...

Πόσα κιλά ζυγίζει η γνώση;

2009-01-30T14:35:00.010+02:00

Έχετε δει πόσο υποφέρουν οι μαθητές για να κουβαλήσουν την τσάντα τους;
Έχετε δει τα κακόμοιρα τα "πρωτάκια", σαν γαϊδουράκια φορτωμένα, να πηγαίνουν αγκομαχώντας στο σχολείο;
Μα καλά, τί βάζουν εκεί μέσα και είναι ασήκωτη;
Στην εποχή της πληροφορίας και των νέων τεχνολογιών, όπου η γνώση βρίσκεται παντού γύρω μας σε ψηφιακή μορφή και μπορεί ο καθένας να την αναζητήσει,
στο ελληνικό σχολείο εξακολουθούμε να την προσφέρουμε με το κιλό;

Ναι!!! βέβαια!!! είμαστε έξυπνοι εμείς!!!
Όσο πιο πολλά κιλά ζυγίζει η σάκα, τόσο καλύτερα για το παιδί.
Όσο πιο πολύ καμπουριάζει από το βάρος της, τόσο πιο πολλά μαθαίνει.
Τρομάρα μας!!!
Δίνουμε στα παιδιά μας γνώσεις βαριές κι ασήκωτες, νεκρές, πεθαμένες, ξεπερασμένες.
Τα ετοιμάζουμε για το αύριο...........δίνοντάς τους εκπαίδευση της δεκαετίας του "70.

Έχετε αναρωτηθεί πόσα από τα βιβλία που έχουν στην τσάντα τους είναι απαραίτητα;

Τα πιο πολλά είναι άχρηστα. Ταλαιπωρούν μαθητές και δασκάλους, προάγουν την αποστήθιση, περιορίζουν την δημιουργικότητα και ευνουχίζουν την κριτική σκέψη. Χώρια το κακό που κάνουν στην παιδική πλατούλα με το βάρος τους. Έχουν σκεβρώσει τα παιδάκια κουβαλώντας κονσερβοποιημένη γνώση!
Μόλις το 1/5 των βιβλίων χρειάζεται.
Όταν ακούω ότι στο τάδε σχολείο δεν έχουν πάει ακόμη τα βιβλία σκέφτομαι:
"ευτυχώς, μακάρι να μην πάνε καθόλου να γλιτώσουν τα παιδάκια"

Ζητείται "καλή ιδέα"

2009-01-29T09:38:00.000+02:00

Κάνουμε κλικ πάνω στις εικόνες εάν θέλουμε να τις διαβάσουμε...

"Ο Ρούλης ο Αφροδιτούλης"

2009-01-25T16:38:00.018+02:00

Μια φορά κι έναν καιρό στο διάστημα υπήρχαν δύο μικροί ήρωες, ο ήλιος και το φεγγάρι.

Οι δυο τους μάλωναν συνεχώς για το ποιος θα στεκόταν μπροστά από τη γη , για να τον βλέπουν οι άνθρωποι. Εκείνη την περίοδο που μάλωναν μεταξύ τους, ο κόσμος ήταν ανήσυχος, τρομοκρατημένος και γεμάτος αγωνία για το τι θα γινόταν στο μέλλον.

Όλοι φοβούνταν πάρα πολύ. Η ζωή τους είχε γίνει άνω κάτω. Δεν ήξεραν πια πότε να πάνε στη δουλειά τους και τα παιδιά τους δε γνώριζαν τις ώρες τις ώρες των μαθημάτων τους. Με τόση ανακατωσούρα δεν μπορούσαν να παίξουν πια και το κυριότερο, δεν ήξεραν πότε να κοιμηθούν. Για να μπορέσετε να φανταστείτε πόσο άσχημα ήταν τα πράγματα, κάθε πέντε λεπτά άλλαζαν θέση ο Ήλιος με το Φεγγάρι. Μια ο Ήλιος μπροστά από τη γη , μια το Φεγγάρι.

Τα αστέρια τους κοίταζαν από ψηλά και τους κορόιδευαν. Το ίδιο και τα σύννεφα. «Ματαιότης ματαιοτήτων…», λέγαν και χαχάνιζαν… ώσπου κάποια μέρα δεν άντεξαν άλλο και πήραν και αυτά μέρος στο μεγάλο πόλεμο που γινόταν.

Μετά από μερικές μέρες ένα αστέρι , ο Ρούλης ο Αφροδιτούλης, που ήρθε από μακριά, από έναν άλλο γαλαξία, είδε τι γινόταν και άρχισε να τους λέει:

-Μα τι κάνετε εσείς εδώ; Δεν καταλαβαίνετε ότι οι άνθρωποι θέλουν την ησυχία τους; Εσείς τους έχετε τρομοκρατήσει. Εγώ θα έλεγα να συμφιλιωθείτε και να δώσετε τα χέρια.

Στην αρχή, οι δυο τους , έτσι πεισματάρηδες που ήταν δε δέχτηκαν την πρόταση αυτή. Αλλά μετά αφού κατάλαβαν ότι κανείς τους δε θα νικούσε είπαν:

-Εντάξει, να δώσουμε τα χέρια, αλλά ποιος από μας τους δυο θα στηθεί μπροστά από τη γη ;

-Μπορείτε να κάνετε κάτι, τους είπε ο Ρούλης ο Αφροδιτούλης.

-Τι; Τι; Ρώτησαν ο Ήλιος και το φεγγάρι με μια φωνή.

-Τι; Τι; Ρώτησαν τα αστέρια και τα σύννεφα με μια άλλη φωνή.

-Καλά , είστε τόσο καιρό εδώ και δεν έχετε καταλάβει ότι η γη γυρίζει γύρω-γύρω;

-Εεεεε; Αλήθεια δεν το καταλάβαμε;

-Λοιπόν , ακούστε τι μπορείτε να κάνετε. Το πρωί κατά τις 6.00 θα βγαίνει ο Ήλιος μαζί με τα σύννεφα και κατά τις 6.00 το απόγευμα θα βγαίνει το φεγγάρι μαζί με τα αστέρια.

Έτσι κι έγινε. Κι ήταν τόσο εύκολο! Πόσο δίκιο είχε ένα μικρούλη αστεράκι από έναν άλλο γαλαξία που το έλεγαν Ρούλης ο Αφροδιτούλης….

Οι δυο τους ήταν πια πολύ χαρούμενοι που έκαναν τις ίδιες ώρες παρέα με τη γη και που και οι δυο τους ήταν νικητές. Το ίδιο χαρούμενοι ήταν και οι άνθρωποι που μπορούσαν πια , αφού βρήκαν την ηρεμία τους , να κάνουν διάφορα πράγματα που τους ευχαριστούσαν πολύ, να ξέρουν πότε θα πουν καλημέρα ,πότε καλησπέρα και πότε καληνύχτα.

Με τον καιρό η φιλία των δύο μικρών ηρώων έγινε τόσο δυνατή που αν και βλεπόντουσαν λίγο έκαναν και άλλη μια συμφωνία μεταξύ τους:

Ο Ήλιος δέχτηκε, το χειμώνα , το φεγγάρι να μένει λίγο περισσότερο στη γη για να μπορούν τα παιδιά να κοιμούνται περισσότερο και να ξεκουράζονται περισσότερο αφού χρειάζονται πιο πολλές ώρες ύπνου για να έχουν ενέργεια την επόμενη μέρα στο σχολείο τους.

Το Φεγγάρι , με τη σειρά του , δέχτηκε, το καλοκαίρι , ο Ήλιος να παραμένει κι αυτός περισσότερο στη γη για να μπορούν τα παιδιά να χαίρονται περισσότερο τις διακοπές τους, το παιχνίδι και τη θάλασσα.

Από τότε συνεχίζουν να είναι αχώριστοι – χωριστοί φίλοι και να δουλεύουν ακούραστα όλο το χρόνο.

Έτσι, έζησαν αυτοί καλά, κι εμείς πολύ-πολύ-πολύ καλύτερα!!!! (Ελένη Κολλιού, τάξη στ΄)

Εργασία για μικρά και "μεγάλα" παιδάκια:

"με τις λεξούλες....φεγγάρι, ήλιος, αστέρια, γη, πλανήτες, σελήνη, ακτίνες, δύση, ανατολή, ηλιοβασίλεμα, σύμπαν, διάστημα, γαλαξίες...και όσες ακόμη θέλετε...ρίξτε μας στιχάκια για να ταξιδέψουμε παρέα σε άλλους...γαλαξίες"

Οικολογικές ευαισθησίες

2009-01-23T12:37:00.004+02:00

Τα πεμπτάκια μας (Ε΄) σκαρφάλωσαν στο βουνό, έσκαψαν, φύτεψαν, πότισαν και τώρα καμαρώνουν τα δεντράκια τους...

"Τα δευτεράκια και η ντομάτα"

2009-01-21T09:06:00.036+02:00

Με αφορμή τις εικόνες του μαθήματος τα μικρά μας (β΄), έγραψαν ομαδοσυνεργατικά "απλοϊκά" στιχάκια...
....παρακαλούμε όλους αυτούς που ταξιδεύουν στα blogakia... στη Μαδαγασκάρη και στη Γουαδαλούπη... στη Χιλή αλλά και στη Νέα Ζηλανδία... αυτούς που τους αρέσουν οι ντομάτες, οι σοκολάτες, τα κρουασάν, τα παγωτά και οι φακές... ο κρητικός ντάκος, τα ματσάτα Φολεγάνδρου και το λαδοτύρι Μυτιλήνης... να μας γράψουν τα στιχάκια τους... για να φτιάξουμε μια συνεργατική....ΣΑΛΑΤΑ!!!
(ΥΓ: σε όσους αρέσει το χέλι του Μεσολογγίου να μας γράψουν ένα ολόκληρο ποίημα!!!)

ποιος μου πήρε τη ντομάτα; ----------- η Μιράντα, η παιχνιδιάρα γάτα
η ζαβολιάρα μας η γάτα! ----------- έπαιζε με μια κόκκινη ντομάτα!

---------------------------------

το μικρό το σαλιγκάρι -------------- το μικρό μας σαλιγκάρι
σκάβει με μεγάλο φτυάρι ------------ -σκάβει τρύπα με το φτυάρι

------------------------------

δεν μπορώ να κόψω με το ψαλίδι
γιατί φορώ μεγάλο δαχτυλίδι

κόβω ύφασμα με το ψαλίδι
το φορώ στο δάχτυλο
και μοιάζει δαχτυλίδι

(αυτές είναι οι ταΐστρες που φτιάξαμε για να τρώνε τα πουλάκια έξω από την τάξη μας)

Κερνάμε πίτα!!!

2009-01-20T12:45:00.001+02:00

Σαν καλά παιδάκια κι εμείς κόψαμε τις πιτούλες μας.
Ο σύλλογος γονέων του σχολείου έφερε πίτες γευστικότατες
και στην κοπή τους έγινε "το έλα να δεις".
Αφού να φανταστείτε κανένας δεν έδωσε σημασία στο φλουρί!!!
Όλοι κοίταζαν πως θα εξασφαλίσουν δεύτερο κομμάτι!!! τόσο γλυκές ήταν!
Ευχαριστούμε τους γονείς μας! και του χρόνου!!!

Δραστηριότητα: γράφουμε προσωπικές ιστοριούλες

από πρωτοχρονιάτικες πίτες κι όχι μόνο

Ταξίδι στον κόσμο της "φαντασίας"

2009-01-19T12:37:00.010+02:00

Απολαυστικός ο Ευγένιος Τριβιζάς στη συνέντευξή του στο Βήμα:

Ποιο μέσο χρησιμοποιείται συνήθως στις μετακινήσεις σας;

«Το ιπτάμενο κρουασάν».

 Με τι γράφετε τα βιβλία σας;

«Με φτερό παγονιού βουτηγμένο σε μελάνι ασημένιας σουπιάς».

 Ο αγαπημένος σας γλωσσοδέτης;

«Μια κάμπια, μα ποια κάμπια, μια κάμπια με κουμπιά».

Μένετε σχεδόν μόνιμα στο Λονδίνο· να υποθέσω ότι μιλάτε και άπταιστα αγγλικά;

«Οχι, στο Λονδίνο συνεννοούμαι μιλώντας "σοκολατινικά"».

 Ποιο είναι το ησυχαστήριό σας;

«Το δάσος με τα ερωτευμένα τρυποκάρυδα».

 Πώς σας αρέσει να απολαμβάνετε ένα παραμύθι σας;

«Πάντα όταν διαβάζω έχω κοντά μου ένα ποτήρι βυσσινάδα με παγάκια από δροσοσταλίδες».

 Πότε γράψατε το πρώτο σας έργο;

«Δεν έγραψα ποτέ το πρώτο. Εγραψα απευθείας το δεύτερο. Μετά έγραψα το εικοστό τέταρτο».

 Τι θα θέλατε να είστε αν δεν ήσαστε αυτό που είστε;

«Κουνελούπι».

Τι ακριβώς είναι το κουνελούπι;

«Κάτι σαν τσουτσουρούφι, αλλά λίγο πιο συμπαθητικό».

 Υπάρχει κάτι που σας φοβίζει;

«Τίποτε, εκτός από το σκοτάδι, τους δράκους, τις ανθρωποφάγες μπανιέρες και τα φερμουαρόφιδα».

 Ποιο είναι το τελευταίο βιβλίο που γράψατε;

«Τα "88 Ντολμαδάκια". Είναι κάτι μεταξύ παραμυθιού και παιχνιδιού. Το βιβλίο αποτελείται από 160 ενότητες με τις οποίες ο αναγνώστης μπορεί να συνθέσει δεκάδες διαφορετικές ιστορίες».

Διαβάστε ολόκληρη η συνέντευξη στο άρθρο της Αναστασίας Πετράκη του Βήματος...