20/5/09

"Ταξίδι στο Αιγαίο"

"Παιχνιδόλεξα" της Θέτιδος Χορτιάτη σχετικά με το Αιγαίο, ήταν το σημερινό μας μάθημα,
και είπαμε να εκφραστούμε κι εμείς λιγάκι...
να γράψουμε παιχνιδόλεξα... καλοκαιρινά...



βγαίνω βόλτα στα νησιά
το μαιστράλι με φυσά

με καίκι πάω Ύδρα
τέτοια ομορφιά δεν ήβρα

κι όταν βρέθηκα στην Κάσο
στο φεγγάρι έριξα λάσο



και το πήρα να το φέρω
στην πανέμορφη τη Λέρο



με του Δαίδαλου φτερά
να της Κρήτης τα νερά

ο χορός το γλέντι ανάβει
στο λιμάνι στην Ανάφη



κει στην αμμουδιά στη Δήλο
έκανα καινούριο φίλο

μες στη νύχτα βλέπω φάρο
να 'μαι άραξα στην Πάρο...
(Νικόλας)


βγαίνω τσάρκα στα νησιά
με καίκι και παρά



από Κρήτη Σαντορίνη
για ουζάκι Μυτιλήνη

στη Μύκονο με τα κλαμπάκια
τριγυρνάω στα σοκάκια...
(Ραφαήλ)



τα παιχνιδόλεξα δεν τελειώνουν...η συνέχεια δική σας...


8/5/09

μ η τ έ ρ α = α γ ά π η


(Pablo-Picasso-Mother-And-Child)


Μοντέρνα Πυθία

Γυναίκα του καιρού μας
μοντέρνα Πυθία
Μασώντας τσίχλες
και πικροδάφνες
κοντά στο τζάκι,
μισοπνιγμένη
στους καπνούς
της επαρχιακής πλήξης
Καταβροχθίζοντας σνίτσελ
κι ομίχλη από άγραφους στίχους
Γυναίκα που υποτάχτηκες
στων παιδιών σου την ανάσταση
Ζυμώνοντας αέρα, ήλιο, μέλι
και δάκρυα
Πόσο πίσω έμεινες
ατενίζοντας την τράτα
να χάνεται αθόρυβα
παγιδεύοντας ασημένια ψάρια
και όνειρα χρυσαφιά
σα σύννεφα γαντζωμένα
σε μοναχικό κατάρτι.


Μαρία Καρδάτου
από τη συλλογή Ερωτικός ένοικος, 1987


1/5/09

"1η του Μάη"

Καλό μήνα να έχουμε!
Δείτε το αφιέρωμα στην Εργατική Πρωτομαγιά στο
http://7o-dimotiko-sxoleio.blogspot.com/
για να θυμούμαστε οι παλιότεροι και να μαθαίνουν οι νεώτεροι, ότι η Πρωτομαγιά,
δεν είναι μόνο λουλούδια και κοψίδια στην εξοχή...




29/4/09

"Το έξυπνο θρανίο"



Το σχολείο του μέλλοντος είναι πλέον γεγονός. Η εικόνα της σχολικής αίθουσας με τον παραδοσιακό μαυροπίνακα, τη σκόνη από τις κιμωλίες και τους μαθητές που «παλεύουν» να μείνουν ξύπνιοι, κατά την παράδοση των μαθημάτων, ανήκουν στο παρελθόν. Εκτός από τα ηλεκτρονικά βιβλία και το διαδραστικό πίνακα, το επόμενο κύμα υψηλής τεχνολογίας φέρνει στην Ελλάδα τα πρώτα έξυπνα θρανία, που λειτουργούν όπως τα κινητά τηλέφωνα iPhone, διαθέτουν οθόνη αφής, συνδυάζουν ήχο και εικόνα και οι μαθητές δουλεύουν σε αυτά κατά ομάδες.
Τα μολύβια, τα στιλό και οι γόμες αντικαθίστανται από ακίδες αφής. Ο παιδαγωγός αποδεσμεύεται από τον παραδοσιακό του ρόλο και ο μαθητής που θα απαντήσει σωστά στο μάθημα της μέρας δεν είναι πια μόνο αυτός που θα σηκώσει το χέρι του πρώτος.

Ο καθένας ξεχωριστά αλλά και όλοι μαζί δίνουν τις δικές τους απαντήσεις με ένα απλό «κλικ» στην οθόνη του θρανίου τους. Χρησιμοποιώντας ειδικά σχεδιασμένο λογισμικό, τα έξυπνα θρανία αναγνωρίζουν πολλαπλά αγγίγματα των μαθητών στην ενσωματωμένη οθόνη-επιφάνειά τους........

πηγές:
www.e-typos.com
www.tanea.gr

10/4/09

"Πασχαλινές δημιουργίες"


«Εαρινή Συμφωνία»

«Ακου τα σήμαντρα

των εξοχικών εκκλησιών.

Φτάνουν από πολύ μακριά

από πολύ βαθιά.

Απ' τα χείλη των παιδιών

απ' την άγνοια των χελιδονιών

απ' τις άσπρες αυλές της Κυριακής

απ' τ' αγιοκλήματα και τους περιστεριώνες

των ταπεινών σπιτιών.

---

Ακου τα σήμαντρα

των εαρινών εκκλησιών.

Είναι οι εκκλησίες

που δε γνώρισαν τη σταύρωση

και την ανάσταση.

---

Γνώρισαν μόνο τις εικόνες

του Δωδεκαετούς

που 'χε μια μάνα τρυφερή

που τον περίμενε τα βράδια στο κατώφλι

έναν πατέρα ειρηνικό που ευώδιαζε χωράφι

που 'χε στα μάτια του το μήνυμα

της επερχόμενης Μαγδαληνής.

---

Χριστέ μου

τι θα 'τανε η πορεία σου

δίχως τη σμύρνα και το νάρδο

στα σκονισμένα πόδια σου;».

(Γιάννης Ρίτσος)



Εργαστήριο το σχολείο μας τις τελευταίες μέρες. Όλα τα παιδιά μικρά και "μεγάλα" μας έπιασε η Άνοιξη, βγήκε από μέσα μας το "καλλιτεχνικό" μας ταλέντο... και... έτοιμες
οι πασχαλινές δημιουργίες ...


πασχαλινές δημιουργίες

7/4/09

"Οι μικροί βουλευτές"



Τα "εκτάκια" μας, επισκέφτηκαν τη βουλή και έμαθαν από "πρώτο χέρι" βασικές λειτουργίες της Δημοκρατίας μας. Καλό το μάθημα της "Κοινωνικής και Πολιτικής Αγωγής" αλλά η επίσκεψη στο "Ναό της Δημοκρατίας" είναι απαραίτητη.



οι "μελλοντικοί ηγέτες" φωτογραφίζονται στην είσοδο του κοινοβουλίου



εδώ λοιπόν, παίρνονται όλες οι σημαντικές αποφάσεις που μας αφορούν...
σ΄αυτά τα θρανία "κάθεται η Δημοκρατία" και νομοθετεί...



μετά την ξενάγηση πέσαμε σε βαθιά περισυλλογή σχετικά με το "πολιτικό" μας μέλλον...
να βάλουμε υποψηφιότητα στις επόμενες εκλογές ή όχι;

εσείς τί λέτε...

20/3/09

"Το μεγάλο μας τσίρκο"

(για τη γιορτή της 25ης Μαρτίου)
"όσοι το χάλκεον χέρι
βαρύ του φόβου αισθάνονται
ζυγόν δουλείας ας έχωσι

θέλει αρετήν και τόλμην
η ελευθερία"
(Α. Κάλβος)



Το καλοκαίρι του 1973, εποχές "δύσκολες" για την Ελλάδα, η Τζένη Καρέζη και ο Κώστας Καζάκος ανεβάζουν στο θέατρο “Αθήναιον” το έργο του Ιάκωβου Καμπανέλη “το μεγάλο μας τσίρκο”.
Στο έργο αυτό, μέσα από σατιρικά και δραματικά νούμερα και τραγούδια γινόταν μια αναδρομή στην ιστορία της Ελλάδας από την Τουρκοκρατία, τον Όθωνα και τους υπόλοιπους κυβερνήτες της ανεξάρτητης Ελλάδας ως την Μικρασιατική καταστροφή, τον πόλεμο του ’40 και το –τότε– σήμερα…
Η μουσική του έργου ήταν του Σταύρου Ξαρχάκου και τα τραγούδια της παράστασης απέδιδαν ο Νίκος Ξυλούρης και τα μέλη του θιάσου. Τα σκηνικά της παράστασης ήταν του Ευγένιου Σπαθάρη και στο θίασο πρωταγωνιστικούς ρόλους είχαν ο Διονύσης Παπαγιαννόπουλος, ο Στέλιος Κωνσταντόπουλος, ο Νίκος Κούρος, ο Τίμος Περλέγκας και ο Χρήστος Καλαβρούζος.


(Έργο του Ντίνου Παπασπύρου)

"Ξύπνα ραγιά!"
απόσπασμα - διασκευή από το θεατρικό έργο του Ιάκωβου Καμπανέλη
"ΤΟ ΜΕΓΑΛΟ ΜΑΣ ΤΣΙΡΚΟ"
Μουσική: Σταύρος Ξαρχάκος
Τραγούδι: Νίκος Ξυλούρης
(το έργο αποδίδεται μέσα από τη "ματιά" των μαθητών της ΣΤ΄ τάξης
του 5ου Δημοτικού Σχολείου Χαϊδαρίου)


Το έργο αυτό είναι ένα "εναλλακτικό" βιβλίο ιστορίας. Με διαλόγους καταπληκτικούς και χιούμορ που "τσακίζει" περνάει μηνύματα και αξίες διαχρονικές. Τα παιδιά μας, απόλαυσαν την όλη διαδικασία, κάνοντας ταυτόχρονα μάθημα ιστορίας με τρόπο βιωματικό. Το αποτέλεσμα ήταν καταπληκτικό.



16/3/09

"θα σ' αγαπώ ό,τι κι αν γίνει"

"κοίτα, Μικρέ, τ΄αστεράκια πώς λάμπουνε στον ουρανό!
ξέρεις πως πολλά απ' αυτά έχουν πεθάνει εδώ και χρόνια πια;"

"τα βλέπεις όμως, πώς φωτίζουν ακόμα στον ουρανό;
η αγάπη είναι σαν τ' αστέρια:
ποτέ δεν πεθαίνει και πάντα φωτίζει..."




Η αποδοχή της διαφορετικότητας και η ανιδιοτελής αγάπη (χωρίς περιορισμούς),
έρχονται μέσα από λέξεις απλές, καθημερινές και εικόνες παιδικές, αθώες...
Ένα βιβλίο που θα πρέπει ο κάθε γονιός να το διαβάσει στο παιδί του
το βράδυ... πριν κοιμηθεί...

("θα σ' αγαπώ ό,τι κι αν γίνει"
Debi Gliori - Εκδ. Πατάκης)

4/3/09

"Το παραμύθι απ' την ανάποδη"

Δυό φορές κι έναν καιρό ζούσε ένα λυκάκι ο Άκης μαζί με τη μανούλα του τη γλυκιά Ζωούλα.
Ο Άκης ήταν άσπρος σαν το χιόνι με μια μαύρη βούλα στο κεφάλι. Είχε μια φουντωτή ουρίτσα και μυτερά αυτάκια.
Επειδή φορούσε ένα πράσινο φιογκάκι στην ουρά του, έμεινε το όνομα "Άκης ο Πρασινοφιογκάκης"
Ζούσε με τη μαμά του σε ένα πανέμορφο σπιτάκι στην άκρη του δάσους.

-Καλό μου λυκάκι, μεγάλωσες πια κι έφτασε ο καιρός να πας μόνος σου στη γιαγιά.
Άντε λοιπόν στο καλό κι ένα σου λέω: να φυλέγεσαι από την ύπουλη Μαυροκακοσκουφίτσα που παραμονεύει στο δάσος.
-Μείνε ήσυχη μανούλα, θα έχω τα μάτια μου δεκατέσσερα, υποσχέθηκε το λυκάκι και πήρε το δρομό-δρομάκι.
Στη μέση της διδρομής ο Άκης ο Πρασινοφιογκάκης σταμάτησε να μαζέψει λουλούδια για τη γιαγιά του.
Ξαφνικά πετιέται μπρος του η Μαυροκακοσκουφίτσα.
-μπουουουουουαααααα!!!!!

-μαμάααα βοήθειαααααα!!!!!
-Μη με φοβάσαι, θέλω να γίνουμε φίλοι.
-Αυτό αποκλείεται. Η μαμά μου, μου είπε να μην κάνω κακές παρέες.
-Κατάλαβα, πάλι μόνη μου θα μείνω...κλαψ! κλαψ! κανείς δεν θέλει την παρέα μου!!!
Το λυκάκι την λυπήθηκε και ξεκίνησαν μαζί για το σπίτι της γιαγιάς. Ωστόσο η γιαγιά είχε γίνει καλά και έφτιαχνε κουλουράκια για το εγγονάκι της. Φορούσε μάλιστα και το καλό της φόρεμα για να το υποδεχτεί. Μόνο η πράσινη γέρικη ουρά προεξείχε. Εδώ που τα λέμε η ουρά της γιαγιάς λύκαινας δεν ήταν πάντα πράσινη, αλλά μόνο όταν τη βουτούσε στην κατσαρόλα με το σπανακόριζο.
Βλέπει από το παράθυρο το εγγονάκι της χεράκι-χεράκι με τη Μαυροκακοσκουφίτσα να έρχονται προς το σπίτι. Γρήγορα κατέβασε το σάκο του king-boxing από το πατάρι και άρχισε να προπονείται.
Μόλις άνοιξε η πόρτα, η γιαγιά ορμάει στην Μαυροκακοσκουφίτσα λέγοντας:
-παρ' κι αυτήν παρ' και τουτη!!! την έκανε Μαύρη... όνομα και πράμα!
Η Μαυροκακοσκουφίτσα έφυγε τρέχοντας μονολογώντας...
-Μπα, δε λέει το παραμύθι απ' την ανάποδη...
-Καλύτερη η Κοκκινοσκουφίτσα...

και ζήσαν αυτοί καλά κι εμείς.....

(Ραφαήλ - δ΄ τάξη)

25/2/09

"Μουσειακή αγωγή"

Τα δευτεράκια μας, με αφορμή ένα σχετικό κείμενο στο μάθημα της "Γλώσσας", αποφάσισαν να οργανώσουν ένα μουσείο "Λαϊκής τέχνης" στο χώρο της Βιβλιοθήκης του Σχολείου μας.
Μάζεψαν αντικείμενα παλιά, οικογενειακά κειμήλια άλλων εποχών, με "ιστορική" και "συναισθηματική" αξία και τα έφεραν στο αυτοσχέδιο μουσείο τους.
Οι μικροί μαθητές έχουν ψάξει την ιστορία που συνοδεύει το κάθε αντικείμενο, ώστε, οι ίδιοι να ξεναγούν τους επισκέπτες του μουσείου τους.
Οι δασκάλες τους - Νάντια και Φωτεινή - είναι "οι αφανείς εργάτες" όλης της προσπάθειας...

μερικά από τα εκθέματα του μουσείου

14/2/09

Ελάτε να γράψουμε "παραμυθοσαλάτα"

Τα παιδιά της ΣΤ΄ τάξης ξεκίνησαν να γράφουν μια "παραμυθοσαλάτα". Τι λέτε; θα τους βοηθήσουμε;


Μια φορά κι έναν καιρό ήταν δυο αγαπημένες φίλες, η Χιονάτη και η Κοκκινοσκουφίτσα.

Μια παραμυθένια μέρα αποφάσισαν να πάνε βόλτα στο δάσος για να μαζέψουν χόρτα για χορτόπιτα και φρούτα για φρουτοσαλάτα.

Στο δρόμο που πηγαίνανε βρήκαν μια αλεπού - όχι, αυτό είναι από άλλο παραμύθι - βρήκαν ένα άλλο κοριτσάκι που το έλεγαν Ωραία Κοιμωμένη. Γίνανε φίλες και μαζέψανε φρούτα για φρουτοσαλάτα και χόρτα για χορτόπιτα. Όταν τελείωσαν πήγε η καθεμία σπίτι της και κανόνισαν να βρεθούν την άλλη μέρα για να παίξουν.

Την επόμενη μέρα ξαναπήγαν στο δάσος και συνάντησαν τρεις παλιούς φίλους: τα τρία γουρουνάκια. Τα κορίτσια τους είπαν ότι είχαν ανακαλύψει μια σπηλιά στο δάσος και ότι θα πήγαιναν να την εξερευνήσουν.


Τα τρία γουρουνάκια, άλλο που δεν ήθελαν, πήγαν μαζί με τη Χιονάτη, την Κοκκινοσκουφίτσα και την Ωραία Κοιμωμένη για να εξερευνήσουν την άγνωστη και σκοτεινή σπηλιά. Άλλωστε τους άρεσαν οι περιπέτειες!

Μετά από αρκετό δρόμο στο δάσος έφτασαν στη σπηλιά και εκεί, επειδή η Ωραία Κοιμωμένη νύσταζε, έπεσε να κοιμηθεί! Οι άλλοι προσπάθησαν να την κρατήσουν ξύπνια λέγοντας της διάφορα αστεία, κουτσομπολιά της Παραμυθοχώρας αλλά απέτυχαν… Εκείνη την είχε πάρει ήδη ο ύπνος. Μεταξύ μας, ροχάλιζε κιόλας (κάποιο πρόβλημα με το διάφραγμα!).

Οι άλλοι βαρέθηκαν να περιμένουν κι αποφάσισαν να πάνε στο σπίτι της Χιονάτης. Στο δρόμο που πηγαίνανε … συνάντησαν το φίλο τους , τον Πινόκιο, και συνέχισαν τη βόλτα τους

Επειδή όμως ανησύχησαν για τη νυσταλέα φίλη τους, ξαναγύρισαν στη σπηλιά να δουν τι κάνει.

Εκεί βρήκαν ένα νάνο που νόμιζε ότι με ένα φιλί μπορούσε να την ξυπνήσει. Πόσο λάθος έκανε! Η Ωραία Κοιμωμένη ροχάλιζε ακόμα πιο δυνατά.

Τελικά μετά από πολλή προσπάθεια, φωνές και λίγο νερό στο πρόσωπο κατάφεραν να την ξυπνήσουν. Φρέσκια όπως ήταν η Ωραία Κοιμωμένη ζήτησε από τους φίλους της να συνεχίσουν τη βόλτα τους.

Κάποια στιγμή όμως κατάλαβαν ότι είχαν ξεχάσει την Κοκκινοσκουφίτσα. Είχε ξεμείνει πίσω για να δει τον αγώνα του λαγού και της χελώνας και χάθηκε. Έψαξαν εδώ, έψαξαν εκεί μα δεν την έβλεπαν πουθενά. Κάποια στιγμή βρέθηκαν σε ένα τεράστιο σπίτι από σοκολάτα. Χτύπησαν την πόρτα με αγωνία και τους άνοιξε ένας γίγαντας. Μέσα είδαν την Κοκκινοσκουφίτσα να έχει μπροστά της ένα ολόκληρο καλάθι με σοκολάτες και να τρώει.

Ο γίγαντας, που δεν ήταν εγωιστής, τους κάλεσε μέσα να φάνε όση σοκολάτα θέλουν. Έτσι έζησαν αυτοί καλά κι εμείς καλύτερα....

Έτσι νομίζετε; όχι, δεν έζησαν αυτοί καλά κι εμείς καλύτερα, γιατί πριν βραδιάσει έπρεπε να φύγουν και να πάνε σπίτι τους. Στο δρόμο λοιπόν της επιστροφής βρήκαν...

"μικροί και μεγάλοι παραμυθάδες" μπορείτε να συνεχίσετε την "παραμυθοσαλάτα" μέσα από τα σχόλια....

την πιο ξεχωριστή, την πιο "εμπνευσμένη" συνέχεια, θα την προσθέσουμε στην ανάρτηση...

(καλή έμπνευση!!! σε όλους)


10/2/09

Εδώ οι καλές πατάτες!!!

Στο μεγάλο παρτέρι του Σχολείου μας έγινε το μάθημα σήμερα.

Οι "μικροί καλλιεργητές" φύτεψαν πατάτες, κρεμμυδάκια, ντοματούλες και στο τέλος του Απρίλη θα έχουμε τη συγκομιδή.
Εάν η παραγωγή πάει καλά, θα "βγάλουμε πάγκο" στη λαϊκή της γειτονιάς.


Θα οργανώσουμε την ημέρα της "τηγανητής πατάτας" και θα είστε όλοι καλεσμένοι να απολαύσετε την αγροτική παραγωγή μας...

30/1/09

Πόσα κιλά ζυγίζει η γνώση;

Έχετε δει πόσο υποφέρουν οι μαθητές για να κουβαλήσουν την τσάντα τους;
Έχετε δει τα κακόμοιρα τα "πρωτάκια", σαν γαϊδουράκια φορτωμένα, να πηγαίνουν αγκομαχώντας στο σχολείο;
Μα καλά, τί βάζουν εκεί μέσα και είναι ασήκωτη;
Στην εποχή της πληροφορίας και των νέων τεχνολογιών, όπου η γνώση βρίσκεται παντού γύρω μας σε ψηφιακή μορφή και μπορεί ο καθένας να την αναζητήσει,
στο ελληνικό σχολείο εξακολουθούμε να την προσφέρουμε με το κιλό;



Ναι!!! βέβαια!!! είμαστε έξυπνοι εμείς!!!
Όσο πιο πολλά κιλά ζυγίζει η σάκα, τόσο καλύτερα για το παιδί.
Όσο πιο πολύ καμπουριάζει από το βάρος της, τόσο πιο πολλά μαθαίνει.
Τρομάρα μας!!!
Δίνουμε στα παιδιά μας γνώσεις βαριές κι ασήκωτες, νεκρές, πεθαμένες, ξεπερασμένες.
Τα ετοιμάζουμε για το αύριο...........δίνοντάς τους εκπαίδευση της δεκαετίας του "70.



Έχετε αναρωτηθεί πόσα από τα βιβλία που έχουν στην τσάντα τους είναι απαραίτητα;

Τα πιο πολλά είναι άχρηστα. Ταλαιπωρούν μαθητές και δασκάλους, προάγουν την αποστήθιση, περιορίζουν την δημιουργικότητα και ευνουχίζουν την κριτική σκέψη. Χώρια το κακό που κάνουν στην παιδική πλατούλα με το βάρος τους. Έχουν σκεβρώσει τα παιδάκια κουβαλώντας κονσερβοποιημένη γνώση!
Μόλις το 1/5 των βιβλίων χρειάζεται.
Όταν ακούω ότι στο τάδε σχολείο δεν έχουν πάει ακόμη τα βιβλία σκέφτομαι:
"ευτυχώς, μακάρι να μην πάνε καθόλου να γλιτώσουν τα παιδάκια"