16/11/14
10/11/14
Ποια γραφή διδάσκουμε;
Τον Σεπτέμβριο του 1989, σε ένα διεθνές συνέδριο που είχα συνδιοργανώσει στη Ρόδο, είχα θέσει δύο πολύ προκλητικά ερωτήματα. Το ένα ήταν: «Χρειαζόμαστε πραγματικά τη γραφή;».
Λίγους μήνες πριν είχα πάει στο Άμστερνταμ για να παρακολουθήσω μια μεγάλη έκθεση (με παράλληλα σεμινάρια) για τις δυνατότητες χρήσης των υπολογιστών στην εκπαίδευση.
Εκεί, ένα απόγευμα, γυρίζοντας στο ξενοδοχείο και πηγαίνοντας στο δωμάτιό μου, είδα στην άκρη του διαδρόμου μια καμαριέρα να κρατάει κάτι στο χέρι της και να μιλάει. Επηρεασμένος από το κλίμα της τεχνολογίας, μέσα στο οποίο βρισκόμουν εκείνες τις μέρες, φαντάστηκα πως ήταν κάποιο μηχάνημα για την εσωτερική λειτουργία του ξενοδοχείου – και ήμουνα περίεργος.
Τη ρώτησα, λοιπόν, ευγενικά τι ακριβώς έκανε. Μου απάντησε απλά πως ήταν από την Αργεντινή, χρησιμοποιούσε ένα κασετόφωνο και έγραφε μια κασέτα να τη στείλει στη μητέρα της. Μου εξήγησε πως μπορούσε να της πει πολύ περισσότερα πράγματα απ’ όσα θα της έλεγε σε ένα γράμμα και, επιπλέον, η μητέρα της θα χαιρόταν να ακούει τη φωνή της.
Σήμερα, είκοσι πέντε χρόνια μετά, η καμαριέρα θα μπορούσε να χρησιμοποιήσει γι’ αυτή την επικοινωνία το Skype, ώστε επιπλέον να τη βλέπει η μητέρα της.
Θυμάμαι πως, όταν πήγαινα σχολείο, έβλεπα τους ενήλικες να χρησιμοποιούν το BIC, τη μεγάλη εφεύρεση του στυλό διαρκείας, ενώ το σχολείο επέμενε για κάποια χρόνια να χρησιμοποιούμε τα δύο είδη από τις πένες, βουτώντας τες σε μελανοδοχεία.
Φυσιολογικά, η επιλογή του εργαλείου που θα χρησιμοποιηθεί για την παραγωγή ενός κειμένου εξαρτάται από τα ακόλουθα κριτήρια:
α) Την ευκολία χρήσης (φιλικότητα) του εργαλείου.
β) Την ποσότητα των πληροφοριών, την οποία μπορεί να μεταφέρει αυτό το κείμενο που έχει κατασκευαστεί με το συγκεκριμένο εργαλείο.
Το πρόβλημα, φυσικά, δεν είναι αν χρειαζόμαστε πραγματικά τη γραφή, αλλά ποια γραφή χρειαζόμαστε. Και όταν λέμε γραφή δεν εννοούμε μόνο την παραγωγή λογοτεχνικών κειμένων που αποτελούν ένα πάρα πολύ μικρό ποσοστό των κειμένων που παράγονται σήμερα.
Ποια γραφή, λοιπόν, χρειαζόμαστε; Το σκάλισμα πάνω σε πέτρα; Το ψήσιμο του χαραγμένου πηλού; Τη ζωγραφική πάνω σε πάπυρο; Τη γραφή με το φτερό μιας χήνας; Τη χρήση μολυβιού ή τη χρήση ενός πληκτρολόγιου;
Κι όμως, η ελληνική εκπαίδευση, που αρνιόταν κάποτε να φύγει από τις πένες και να πάει στο BIC, τώρα αρνιέται να φύγει από το BIC και να πάει στο πληκτρολόγιο.
Αλλά η σημερινή γραφή δεν αποτελείται μόνο από γράμματα – αποτελείται, επίσης, και από αναρίθμητα σύμβολα, τα οποία καθημερινά αυξάνονται. Ένα κείμενο μπορεί να εμπλουτιστεί από σχέδια, εικόνες, σύμβολα κλπ. Ακόμα και η σελιδοποίησή του προσφέρει σημαντικές πληροφορίες. Προφανώς, το κατάλληλο εργαλείο για την παραγωγή ενός τέτοιου κειμένου είναι ο υπολογιστής.
Ποιος, όμως, μπορεί να είναι ο κατάλληλος εκπαιδευτικός που θα διδάξει τη νέα γραφή;
Ποιος νομίζαμε πως ήταν ο κατάλληλος για να διδάξει τη γραφή με το μολύβι; Εκείνος που ήξερε τη χημική σύσταση του μολυβιού, εκείνος που ήξερε να το κατασκευάζει, εκείνος που το πούλαγε στην αγορά ή ο δάσκαλος και ο φιλόλογος, αφού γραφή δεν είναι απλώς η σχεδίαση γραμμάτων, αλλά η παραγωγή κειμένων που εκφράζουν κάποιο συγκεκριμένο περιεχόμενο;
Γιατί σήμερα πετάμε στους πληροφορικάριους (που, ως γνωστόν, δεν έχουν καμιά σχέση με τον λόγο και δύο στις τρεις λέξεις που χρησιμοποιούν είναι από την αγγλική ειδική ορολογία) την ευθύνη της διδασκαλίας της γραφής στον υπολογιστή;
Μήπως διότι η πλειοψηφία των δασκάλων και των φιλόλογων είναι άσχετη με την τεχνολογία, δηλαδή επιμένει να ανήκει σε μια εκπαίδευση άλλης (ξεπερασμένης για πάντα) εποχής;
Μήπως επειδή το ίδιο το Υπουργείο Παιδείας ανήκει σε μιαν άλλη (ξεπερασμένη για πάντα) εποχή;
Η γραφή με τη βοήθεια του επεξεργαστή κειμένου είναι πολύ διαφορετική και ως προς τις ψυχοκινητικές δεξιότητες που απαιτούνται (διαφορετική χρήση των χεριών και των δαχτύλων) και ως προς τον τρόπο οργάνωσης της σκέψης για την παραγωγή ενός γραπτού κειμένου. Θα μου πείτε, βέβαια, ποιος ενδιαφέρεται να ασχοληθεί με τέτοιες «λεπτομέρειες»;
πηγή:(από το Ιστολόγιο "μη μαδάς τη μαργαρίτα")
28/10/14
"Τα κουλουράκια"
Τα κουλουράκια (Ζωρζ Σαρή) | ||
| ||
|
14/10/14
30/9/14
αστεροειδής Ε17: « Ψίθυροι του ανέμου…» Μια ιστοεξερεύνηση στην ρωμ...
αστεροειδής Ε17: « Ψίθυροι του ανέμου…» Μια ιστοεξερεύνηση στην ρωμ...: Κάτοψη της Ρωμαϊκής Αγοράς και της Βιβλιοθήκης του Αδριανού. Σημειώνονται τα εξής κτήρια: 1.Βιβλιοθήκη Αδριανού, 2.Πάνθεον, 3.Ρωμαϊκή Αγ...
15/9/14
Η σημασία του παιχνιδιού στην ανάπτυξη του παιδιού!
Το παιχνίδι αποτελεί μια βασική δραστηριότητα στη ζωή του παιδιού. Παίζει καθοριστικό ρόλο στη σωματική, την ψυχοσυναισθηματική, την κοινωνική και τη γνωστική του ανάπτυξη. Μέσα από το παιχνίδι το παιδί έχει την δυνατότητα να δράσει ελεύθερα, να ζήσει σε ένα κόσμο φανταστικό που μπορεί να εξουσιάσει, να εκφράσει τα συναισθήματα του, να μάθει τον εαυτό του και τους ανθρώπους γύρω του να εξερευνήσει το περιβάλλον του.
Πιο συγκεκριμένα, το παιχνίδι συμβάλλει στη σωματική ανάπτυξη του παιδιού. Για να μιλήσουμε με ιατρικούς όρους – μπορεί να πεισθείτε πιο εύκολα (!) - με το παιχνίδι η κυκλοφορία του αίματος γίνεται ταχύτερη και ο μεταβολισμός πληρέστερος. Ταυτόχρονα, ενδυναμώνεται το νευρικό σύστημα, ασκείται ο οργανισμός του παιδιού και τελειοποιούνται τα μέλη του σώματος. Βελτιώνεται η μυϊκή δύναμη, η ευκαμψία των αρθρώσεων και του σώματος, η ευλυγισία, η ακρίβεια και η χάρη των κινήσεων, η επιδεξιότητα, η αντοχή στην κόπωση, η ισορροπία κλπ.
Την ίδια στιγμή που συντελούνται όλα αυτά στο σώμα και τον οργανισμό του παιδιού, επηρεάζεται και η πνευματική λειτουργία. Μεγάλοι θεωρητικοί υποστηρίζουν, ότι το παιχνίδι προκαλεί στο παιδί μια πραγματική εσωτερική ανάγκη για άσκηση της νοημοσύνης και της περιέργειάς του. Αναπτύσσει την ικανότητα αναπαράστασης, το συμβολισμό, τη μίμηση και τη φαντασία. Οι λειτουργίες αυτές αναγκάζουν το παιδί να επιστρατεύσει τη μνήμη του για να θυμηθεί και να συνδέσει τα γεγονότα λογικά. Ακόμη, με το παιχνίδι υπάρχει μια σταδιακή μετακίνηση από ασυνείδητες και παρορμητικές πράξεις σε συνειδητές, προμελετημένες πράξεις και ταυτόχρονα εξασκείται και συντελείται η αντιστροφή της ακολουθίας «πράξη – λόγος – σκέψη» σε «σκέψη – λόγος – πράξη».
Επίσης, το παιχνίδι θεωρείται συνυφασμένο με τις διαδικασίες συγκρότησης του εαυτού. Η μετάβαση από το μοναχικό παιχνίδι στο συλλογικό ή στο παιχνίδι με κανόνες, περιγράφει την πορεία από την τοποθέτηση του εαυτού σε υποθετικές καταστάσεις, μέσω της ερμηνείας κοινωνικών ρόλων, έως την τοποθέτηση του εαυτού στη θέση του άλλου με την ταυτόχρονη ερμηνεία του ρόλου του εαυτού. Μέσα από το ομαδικό παιχνίδι, καλλιεργεί ηθικές αξίες όπως την υπομονή στο να περιμένει τη σειρά του, την υποχώρηση όταν δεν μπορεί να έχει αυτό που θέλει, τον σεβασμό προς τους φίλους του, μαθαίνει να συμβιώνει την ώρα του παιχνιδιού μέσα στα όρια που τα ίδια έχουν ορίσει. Μαθαίνει έννοιες όπως η συνεργασία, το μοίρασμα, η αυτοπειθαρχία, η εκτίμηση. Μέσω του ομαδικού παιχνιδιού το παιδί το μαθαίνει να συνυπάρχει αρμονικά με τους άλλους και να βρίσκει τρόπους επίλυσης των διαφορών συγκρούσεων που μπορούν να προκύψουν κατά τη διάρκεια του παιχνιδιού. Καλείται να αποδεχτεί και να τηρήσει, αφού το αντίθετο θα οδηγήσει σε κάποια «ποινή».
Σημαντική είναι και η επίδραση που ασκεί το παιχνίδι στη συναισθηματική ανάπτυξη του παιδιού. Με την επιτυχία και προβολή που αποκτά το παιδί μέσω του παιχνιδιού, βελτιώνει την εικόνα για τον εαυτό του, ξεπερνά τις αναστολές του, αυξάνει την αυτοπεποίθησή του και αναπτύσσει σεβασμό για την προσωπικότητα των άλλων. Επίσης, το παιχνίδι πολλές φορές λειτουργεί λυτρωτικά σε καταστάσεις της καθημερινότητάς του που το φορτίζουν με στρες, ένταση, θυμό.
Πολλές το παιχνίδι θεωρείται χαμένος χρόνος από τους δασκάλους, τους καθηγητές ή τους γονείς. Στην πραγματικότητα είναι αναπόσπαστο και απαραίτητο στοιχείο για την ανάπτυξη και τη ζωή του παιδιού. Μάλιστα, η απουσία του παιχνιδιού από τη ζωή του παιδιού, θα μπορούσε να συνδεθεί με φτωχές κινητικές δεξιότητες, χαμηλά επίπεδα φυσικής δραστηριότητας, μειωμένη ικανότητα διαχείρισης στρεσογόνων καταστάσεων, μειωμένες κοινωνικές δεξιότητες, οι οποίες είναι πιθανό να οδηγήσουν σε δυσκολίες στη διαχείριση κοινωνικών καταστάσεων, επίλυση συγκρούσεων, θέματα διαφορετικότητας, θέματα αυτοεκτίμησης, θέματα αποτυχίας κλπ.
Έτσι, λοιπόν, το καλύτερο που έχουμε να κάνουμε είναι όχι απλά να επιτρέψουμε στο παιδί να παίζει, αλλά να αφήσουμε τη μαγεία του παιχνιδιού να μας συνεπάρει. Να ζηλέψουμε και να μάθουμε από την απόλαυση και τη λαχτάρα που έχουν τα παιδιά για το παιχνίδι! (πηγή: http://www.kepsy.gr/arthra/118-i-simasia-tou-paixnidioy-stin-anaptyksi-tou-paidioy)
4/9/14
ξεκινάμε...!
Την Πέμπτη 11/9/2014 στις 9.30 με τον καθιερωμένο Αγιασμό αρχίζει η νέα σχολική χρονιά!
Καλή σχολική χρονιά να έχουμε!
Με υγεία, αγάπη και όρεξη για δημιουργία!!!
6/7/14
"εκπαιδευτικές προτάσεις"
Ανάμεσα σε ατέλειωτες συστάδες δένδρων, απέραντες λίμνες, χαριτωμένα σκιουράκια που τρέχουν ανέμελα στα πάρκα, πεντακάθαρους δρόμους και πεζοδρόμια και ανθρώπους που χαμογελούν σχεδόν όλη την ώρα, κρύβεται ένα μυστικό που, αν ανακαλυφθεί και αξιοποιηθεί, θα μπορούσε να βγάλει την ελληνική Εκπαίδευση από τη μιζέρια και να θέσει τις βάσεις για την αναγέννησή της.
Μεγάλες κουβέντες; Πιθανόν. Με τη διαφορά ότι ήδη έχουν μετουσιωθεί σε πράξεις – όχι στην πατρίδα μας αλλά σε μια χώρα που βρίσκεται 8.300 χλμ. μακριά: στον Καναδά.
Βρεθήκαμε για δέκα ημέρες στην «αθόρυβη Αμερική» – όπως ακούσαμε να αποκαλούν τη χώρα τους μερικοί Καναδοί υποστηρίζοντας ότι, σε αντίθεση με τις ΗΠΑ, εκείνοι αφήνουν τη δουλειά τους να μιλήσει από μόνη της – και καταγράψαμε τις θεαματικές αλλαγές που σημειώνονται τα τελευταία χρόνια στην καναδική Εκπαίδευση.
Διαδραστικοί πίνακες, ταμπλέτες και υπολογιστές στις τάξεις, σύμβουλοι που καθοδηγούν τους μαθητές σε κάθε τους βήμα, διαρκής αξιολόγηση των εκπαιδευτικών, εκατοντάδες τμήματα προαιρετικών μαθημάτων – από ρομποτική μέχρι… αεροπλοΐα -, σχολεία για όσους στοχεύουν ψηλά αλλά και σχολεία δεύτερης ευκαιρίας για τους απόκληρους της ζωής (πρώην χρήστες ναρκωτικών, άτομα με ψυχικές διαταραχές κ.ά.): είναι μερικά από όσα συνθέτουν την εκπαιδευτική πραγματικότητα στον Καναδά, τη χώρα με τη δεύτερη καλύτερη εκπαίδευση στον κόσμο μετά τη Φινλανδία, σύμφωνα με το Παγκόσμιο Οικονομικό Φόρουμ.
Φυσικά δεν θα μπορούσε να λείπει το ελληνικό στοιχείο: εκτός από τις πολυπληθέστατες κοινότητες των Ελλήνων (οι ελληνικής καταγωγής κάτοικοι ανέρχονται σε 300.000), στον Καναδά δραστηριοποιούνται και διαπρέπουν πολλοί έλληνες επιστήμονες. Στο φημισμένο Πανεπιστήμιο Simon Fraser του Βανκούβερ ο Κώστας Δεδεγκίκας και η ομάδα του αναπτύσσουν εφαρμογές για φορητές συσκευές που διαδίδουν τον ελληνικό πολιτισμό.
Πιο ανατολικά, στο Μόντρεαλ, λειτουργεί ένα από τα 25 καλύτερα πανεπιστήμια στον κόσμο, το McGill. Εκεί συναντήσαμε τον Τάσο Αναστασιάδη, αναπληρωτή καθηγητή του Τμήματος Ιστορίας και κάτοχο της Εδρας Νεοελληνικών Σπουδών «Φρίξος Παπαχρηστίδης».
Αξιολόγηση παντού. Ποιο είναι το μυστικό της επιτυχίας του εκπαιδευτικού συστήματος του Καναδά; «Εφαρμόζουμε ένα μαθητοκεντρικό, συνεργατικό μοντέλο που εστιάζει στην ανάπτυξη νοητικών δεξιοτήτων, στην καλλιέργεια της κριτικής σκέψης και της ικανότητας δημιουργικής επίλυσης προβλημάτων σε ένα πολυπολιτισμικό περιβάλλον» λέει στα «ΝΕΑ» ο Ρομπ Πόρκα, πρόεδρος του CAPS-I, του οργανισμού των δημόσιων σχολείων του Καναδά που παρέχουν διεθνή εκπαιδευτικά προγράμματα.
Ρόλο-κλειδί στη σχολική επιτυχία διαδραματίζουν οι εκπαιδευτικοί, οι οποίοι πληρώνονται καλά (οι μέσες απολαβές ενός καθηγητή λυκείου είναι 34.400 ευρώ ετησίως, αλλά φτάνουν ακόμη και τις 60.000 ευρώ) και απολαμβάνουν τον σεβασμό της κοινωνίας.
Σε αντίθεση με την Ελλάδα, οι καναδοί εκπαιδευτικοί αξιολογούνται διαρκώς (συνήθως τρεις φορές τα πρώτα δύο χρόνια υπηρεσίας και κατόπιν ανά πενταετία), διαδικασία που τους επιτρέπει να εντοπίσουν τις αδυναμίες τους και να γίνουν καλύτεροι. Εαν οι «κακοί» εκπαιδευτικοί δεν βελτιωθούν μετά από μια αρνητική αξιολόγηση και έπειτα από ειδική εκπαίδευση που θα λάβουν, τελικώς θα απολυθούν.
(η συνέχεια του άρθρου εδώ:)
21/6/14
27/5/14
"Εγγραφές για τη σχολική χρονιά 2014-2015"
5Ο ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΣΧΟΛΕΙΟ ΧΑΪΔΑΡΙΟΥ
«Οδυσσέας Ελύτης» http://to-blogaki-mas.blogspot.gr/
Πάρνηθος και Δόξης, Χαϊδάρι 12461
Τηλ: 210-5813451, φαξ: 210-5326494
email: 5dimchaid@sch.gr
email: 5dimchaid@sch.gr
Πληροφορίες: Κων/να Βενιζέλου, Φωτεινή
Καψογεώργου
Εγγραφές
στην Α΄ Τάξη
Σας
ανακοινώνουμε ότι:
A) Οι Εγγραφές
των μαθητών στην Α΄ Τάξη θα αρχίσουν την 1 Ιουνίου
και θα διαρκέσουν μέχρι τις 20 Ιουνίου του 2014.
Β) Απαραίτητη προϋπόθεση για την
εγγραφή τους, η διεύθυνση κατοικίας να ανήκει στους δρόμους που έχουν ορισθεί
για το Σχολείο μας.
Γ) Δικαίωμα εγγραφής για το σχολικό
έτος 2014-2015 έχουν όλοι, όσοι γεννήθηκαν το 2008.
Δ) Προκειμένου για αλλοδαπούς το
πιστοποιητικό Γέννησης ή οποιοδήποτε έγγραφο, που απαιτείται για την εξακρίβωση
της νόμιμης ηλικίας για την εγγραφή του στην Α΄ Τάξη, να έχει επίσημη μετάφραση
από τη Μεταφραστική Υπηρεσία του Υπουργείου
Εξωτερικών.
Δικαιολογητικά
Εγγραφής
α) Πιστοποιητικό γέννησης Δήμου ή Κοινότητας στα οικεία
μητρώα ή δημοτολόγια το οποίο έχει εκδοθεί το τελευταίο πριν την εγγραφή
τρίμηνο, όπου αναγράφεται ολογράφως και αριθμητικώς η ημερομηνία γέννησης.
β) Βεβαίωση παρακολούθησης Νηπιαγωγείου.
γ)Επίδειξη του βιβλιαρίου Υγείας
ή προσκόμιση άλλου στοιχείου στο οποίο φαίνεται ότι έγιναν
τα προβλεπόμενα εμβόλια .
δ) Αποδεικτικό στοιχείο μόνιμης κατοικίας από το οποίο, κατά
την κρίση του Διευθυντή του Σχολείου, φαίνεται η διεύθυνση κατοικίας του μαθητή.
ε) Συμπληρωμένο το ΑΤΟΜΙΚΟ Δελτίο Υγείας Μαθητή (Α.Δ.Υ.Μ)
(Το
έντυπο χορηγείται από το Σχολείο στο Γονέα και μπορείτε να το προσκομίσετε μέχρι
30-09-2014)
ΣΗΜΕΙΩΣΗ :
Από την
1/6/2014 μέχρι 13/6/2014 οι εγγραφές θα γίνονται από Δευτέρα μέχρι Παρασκευή
από τις 12.30 μέχρι τις 14.00 ενώ από την 16η Ιουνίου και μέχρι 20η
Ιουνίου οι εγγραφές θα γίνονται από 09.00 μέχρι 13.00 καθημερινά.
ΕΚΤΥΠΩΣΗ ΔΕΛΤΙΟΥ ΥΓΕΙΑΣ
ΑΙΤΗΣΗ ΓΙΑ ΟΛΟΗΜΕΡΟ
ΕΚΤΥΠΩΣΗ ΔΕΛΤΙΟΥ ΥΓΕΙΑΣ
ΑΙΤΗΣΗ ΓΙΑ ΟΛΟΗΜΕΡΟ
12/5/14
2/5/14
16/4/14
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)




