"βιβλία στα παγκάκια"

Βιβλία σκορπισμένα στο παροαύλιο. Μια γρήγορη ματιά, μια ανάλαφρη ανάγνωση, ένα ταξίδι στον κόσμο του παιδικού βιβλίου κατά την ώρα του διαλείμματος.
Τα πεμπτάκια αναλαμβάνουν την όλη προσπάθεια: το πρωί άπλωμα των βιβλίων πάνω στα παγκάκια... κάτω από τα δέντρα της αυλής...διακριτικός έλεγχος την ώρα του διαλείμματος...μάζεμα στο τέλος της ημέρας...και ξανά την επομένη...
Τα παιδιά των άλλων τάξεων...αναγνώστες...συμμέτοχοι...ταξιδευτές...στον κόσμο του βιβλίου....

"ο Μαυροπόδης και η... Πρασινοσκουφίτσα"

Μια φορά κι έναν καιρό ζούσε μια λύκαινα σε ένα δάσος με το λυκάκι της που το έλεγαν Μαυροπόδη, διότι στο δεξί του πόδι είχε ένα μαύρο σημάδι.
Μια μέρα του είπε μητέρα του:
-Μαυροπόδη, πάρε αυτό το καλάθι με το φαγητό και τα φάρμακα να τα πας στην άρρωστη γιαγιά σου, στην άλλη άκρη του δάσους. Πρόσεξε όμως, διότι στο δάσος κυκλοφορεί ένα κορίτσι, η Κοκκινοσκουφίτσα, που δεν αγαπάει τους λύκους και προσπαθεί να τους φυλακίσει αν τους πιάσει, διότι ουρλιάζουν, λέει, όλο το βράδυ και δεν την αφήνουν να κοιμηθεί, επειδή το σπίτι της είναι δίπλα στο δάσος.
-Εντάξει, μητέρα, είπε το λυκάκι και ξεκίνησε.
Στο δρόμο που πήγαινε συνάντησε την Κοκκινοσκουφίτσα. Αυτή τον ρώτησε:
-Πού πας, λύκε;
-Πάω στη γιαγιά μου να της πάρω φαγητό, που μένει στην άλλη άκρη του δάσους, είπε το λυκάκι φοβισμένο και έφυγε γρήγορα, διότι κατάλαβε πως αυτή ήταν η Κοκκινοσκουφίτσα, αφού φορούσε μια ωραία κόκκινη σκούφια.
Η Κοκκινοσκουφίτσα έφτασε πρώτη τρέχοντας στο σπίτι της γιαγιάς λύκαινας και επειδή ήταν άρρωστη και αδύνατη την έδεσε με ένα σκοινί και την έβαλε στην ντουλάπα. Μετά φόρεσε τα ρούχα της γιαγιάς και ξάπλωσε στο κρεβάτι της.
Όταν ήρθε το λυκάκι και πήγε κοντά στο κρεβάτι της γιαγιάς του, τη ρώτησε παραξενεμένο:
-Γιατί, γιαγιά, έχεις τόσο μικρά μάτια;
-Διότι δε βλέπω τόσο καλά, παιδάκι μου.
-Γιατί έχεις τόσο μικρά αυτιά;
-Γιατί δεν ακούω τόσο καλά, λυκάκι μου.
-Γιατί το στόμα σου είναι τόσο μικρό, γιαγιά;
-Διότι έχω μέρες να φάω, παιδάκι μου.
Και ξαφνικά πετάγεται πάνω αγριεμένη η Κοκκινοσκουφίτσα, δένει το μικρό λυκάκι χειροπόδαρα και το βάζει και αυτό στη ντουλάπα. Μετά βγαίνει έξω για να φωνάξει τον κυνηγό, για να τη βοηθήσει να βάλουν σε κλουβιά τους λύκους. Όταν τον βρήκε, αυτός φορούσε μια ωραία πράσινη στολή και κρατούσε ένα δίκαννο. Τότε του φώναξε:
- Κύριε κυνηγέ, ελάτε να με βοηθήσετε που έπιασα δύο λύκους.
-Τι λες Κοκκινοσκουφίτσα; Εγώ σταμάτησα πια να κυνηγώ λύκους, πουλιά και άλλα διάφορα ζώα. Έγινα μέλος σε μια περιβαλλοντική οργάνωση. Πρέπει να αγαπάμε και να προστατεύουμε όλα τα πλάσματα του πλανήτη μας, διότι έχουν δικαίωμα στη ζωή. Το δίκαννο μου δεν πετάει πλέον σφαίρες, αλλά νερό και όταν κάποιο ζώο ή πουλί είναι διψασμένο του δίνω από αυτό. Μοιάζει με νεροπίστολο.
- Μπορώ να γίνω και εγώ μέλος σε αυτήν την οργάνωση; Ρώτησε η Κοκκινοσκουφίτσα.
- Φυσικά και μπορείς. Θα σου δώσουμε ένα καλάθι με σπόρους και όταν το δάσος είναι χιονισμένο και τα πουλιά πεινούν, θα τους ρίχνεις για να τρώνε. Επίσης και ένα πράσινο σκουφάκι, διότι το πράσινο είναι το χρώμα της οργάνωσης μας. Έτσι από εδώ και πέρα θα σε λέμε Πρασινοσκουφίτσα και όχι Κοκκινοσκουφίτσα.
-Είμαι πολύ χαρούμενη. Πάμε τότε να ελευθερώσουμε τους λύκους και από εδώ και πέρα δε θα ξαναπαραπονεθώ για το ουρλιαχτό τους διότι αυτός είναι ο τρόπος να μιλούν μεταξύ τους, είπε η Κοκκινοσκουφίτσα.
Έτσι οι δυο λύκοι έφυγαν χαρούμενοι για το δάσος και ζήσαν αυτοί καλά κι εμείς καλύτερα.

(Νεκτάριος, δ΄ τάξη)

αλλαγές στο σχολείο...

Μεγάλες περικοπές της εξεταστέας ύλης σε Δημοτικό, Γυμνάσιο, Λύκειο, έναρξη αξιολόγησης, πρόγραμμα επιμόρφωσης εκπαιδευτικών, υποδομές WiFi στα σχολεία, έμφαση στη διδασκαλία ξένων γλωσσών και πληροφορικής και 200 νέα πιλοτικά ολοήμερα σχολεία από τον ερχόμενο Σεπτέμβριο περιλαμβάνει, μεταξύ άλλων, το πρόγραμμα της κυβέρνησης για το Νέο Σχολείο, δηλαδή τη ριζική μεταρρύθμιση του εκπαιδευτικού συστήματος...
Η συνέχεια του άρθρου των "Νέων" εδώ:

(Αναμένουμε με ανυπομονησία τις απαραίτητες αλλαγές... στο ελληνικό σχολείο...)

"κοκκινοσκουφίτσα": η άλλη εκδοχή...

Το μικρό λυκάκι πρέπει να πάει φαγητό στην άρρωστη γιαγιά του.

«Προσοχή! Στο δάσος κυκλοφορούν επικίνδυνες Κοκκινοσκουφίτσες και κυνηγοί», είπε η μαμά λύκαινα στον Άκη, το μικρό λυκάκι.

«Γιατί να θέλουν το κακό μου;» ρώτησε ο Άκης.

Και η μαμά απάντησε : «Γιατί η Κοκκινοσκουφίτσα μπορεί να σε φυλακίσει και να σε βασανίσει ενώ ο κυνηγός μπορεί να σε σκοτώσει για σου πάρει το δέρμα και να το κάνει γούνα.»

Τότε φοβισμένος άρχισε να περπατάει κάνοντας που και που καμιά στάση για να μαζέψει λουλούδια για τη γιαγιά του. Όμως δύο πονηρά μάτια τον παρακολουθούσαν. Ήταν τα μάτια της τρομερής και άγριας Κοκκινοσκουφίτσας. Με ένα απότομο πήδημα βρέθηκε μπροστά στον Άκη.

«Που πας μικρό και αθώο μου λυκάκι μέσα στο σκοτεινό και τρομακτικό αυτό δάσος;», ρώτησε η Κοκκινοσκουφίτσα.

«Πάω στην άκρη του δάσους για να δώσω στη γιαγιά μου την πίτα που έφτιαξε η μαμά μου.», απάντησε ο ανυποψίαστος Άκης.

Τότε η Κοκκινοσκουφίτσα άρχισε να τρέχει για να φτάσει έγκαιρα στο σπίτι της γιαγιάς λύκαινας. Μόλις έφτασε, χτύπησε την πόρτα με αργό ρυθμό. Τότε η γιαγιά ρώτησε ποιος είναι. Η Κοκκινοσκουφίτσα απάντησε με όσο πιο λεπτή φωνή μπορούσε : «Εγώ είμαι γιαγιάκα, σου έφερα λίγη πίτα που έφτιαξε η μαμά μου.»

«Πέρνα μέσα» είπε η γιαγιά.

«Μόλις μπήκε η Κοκκινοσκουφίτσα έπιασε τη γιαγιά από το λαιμό και αφού την έδεσε την έριξε στην αποθήκη. Αμέσως μετά ντύθηκε σαν τη γιαγιά και ξάπλωσε στο κρεβάτι. Ίσα που πρόλαβε να ξαπλώσει στο κρεβάτι και χτύπησε η πόρτα.

«Ποιος είναι;», ρώτησε.

«Εγώ είμαι γιαγιά», είπε ο Άκης.

«Πέρνα μέσα εγγονέ μου», είπε η Κοκκινοσκουφίτσα.

Μόλις μπήκε μέσα ο Άκης απόρησε και ρώτησε :

«Γιαγιά, γιατί έχεις τόσο στρογγυλό πρόσωπο και τα αφτιά σου είναι τόσο μικρά;»

Αλλά δεν πρόλαβε να πάρει απάντηση. Πετάχτηκε η Κοκκινοσκουφίτσα απ’ το κρεβάτι, τον έπιασε, τον έδεσε και τον έριξε κι αυτόν στην αποθήκη. Έφαγε την πίτα και έπεσε σε βαθύ ύπνο στο κρεβάτι.

Πέρασε αρκετή ώρα και η μαμά λύκαινα ανησύχησε. Γι’ αυτό έστειλε το μπαμπά λύκο στο σπίτι της γιαγιάς για να δει αν έπαθαν κάτι.

Όταν πήγε, είδε την Κοκκινοσκουφίτσα να κοιμάται στο κρεβάτι της γιαγιάς. Άρχισε να ψάχνει το σπίτι για να βρει τον Άκη και τη γιαγιά του. Ξαφνικά άκουσε τον Άκη να ρωτάει τη γιαγιά του:

«Η Κοκκινοσκουφίτσα θα μας βασανίσει πολύ, γιαγιά;»

Τότε ο μπαμπάς λύκος κατάλαβε από πού ερχόταν η φωνή, τους βρήκε και τους ελευθέρωσε. Μετά πήγε και ξύπνησε την Κοκκινοσκουφίτσα μουγκρίζοντας. Της έδειχνε τα μεγάλα και τρομακτικά δόντια του που έσταζαν σάλια. Η Κοκκινοσκουφίτσα τρόμαξε τόσο πολύ που έφυγε τρέχοντας.

Από τότε δεν ξαναπείραξε κανένα λυκάκι και έζησαν αυτοί καλά και εμείς καλύτερα.

(Ιωάννα, Δ΄ δημοτικού)

"σκέψεις για το περιβάλλον"

Από τη φίλη μας Margo πήραμε το παρακάτω βίντεο
το οποίο είναι ένα καλό "μάθημα" για μικρούς και μεγάλους...
ας σκεφτούμε ... ο καθένας από εμάς τι μπορεί να κάνει για ΤΗ ΓΗ ΜΑΣ...

(για να δείτε το βίντεο κλείστε πρώτα τη μουσική στο πλάι της σελίδας)

" imagine"

για το 2010 ας φανταστούμε... έναν κόσμο...


(για να δείτε το βίντεο κλείστε τον player της μουσικής που βρίσκεται στο πλάι)

"πλάθω - πλάθω κουλουράκια"

μοσχοβόλησε ολόκληρο το σχολείο μας σήμερα...
τα "τεταρτάκια" έφτιαξαν χριστουγεννιάτικα κουλουράκια




η κ. Τασία και ο κ. Γιάννης εκτελούν τη συνταγή
ενώ τα παιδιά ελέγχουν... την ποιότητα των υλικών...


αλεύρι, ζάχαρι, ξύσμα πορτοκαλιού, λαδάκι...τι άλλο ξεχάσαμε...



κουλουρο-γλυπτική





δημιουργίες...

"Αφήστε τα παιδιά ήσυχα"

ΣΤΟΝ Καναδά, οι γονείς 3 παιδιών κατάφεραν, με δικαστική απόφαση, να απαγορευτεί στους καθηγητές του σχολείου τους να τους βάζουν εργασία για το σπίτι.

«Το παιδί μου πηγαίνει στην 3η Δημοτικού. Του αρέσει το σχολείο. Ανταποκρίνεται καλά, μου λένε οι δάσκαλοι, στα μαθήματα στην τάξη. Απαντάει σε ερωτήσεις, έχει απορίες, κάνει όμως και λάθη, είναι μερικές φορές ζωηρούλα, άλλες φορές αφαιρείται. Είναι, πιστεύω, αυτό που λέμε νορμάλ παιδί. Εκείνο που δεν είναι νορμάλ είναι να κάνει ένα παιδί μάθημα για 6-8 ώρες στο σχολείο του και να του βάζουν μετά και δουλειά για το σπίτι. Δεν αρκούν αυτές οι ώρες;»

Σίρλεϊ Μανκ, μητέρα μαθήτριας 7 ετών σε σχολείο του Κάλγκαρι στον Καναδά

ΥΓ. (Προβοκατόρικο): Σε κάποια άλλη χώρα, εκτός από «ένα βουνό» μαθήματα στο σπίτι, οι μαθητές αναγκάζονται να κάνουν και υπερωρία στην υπερωρία, με ένα σύστημα που το λένε «φροντιστήριο» ή «ιδιαίτερο». Ακόμα και από το Δημοτικό... (πηγή: ΧΡΗΣΤΟΣ ΜΙΧΑΗΛΙΔΗΣ - Ελευθεροτυπία της παρασκευής 20/11/2009)

"Νοέμβρης 2009"

Ο σπουργίτης ήταν όλο καμάρι.
-Τα μερμήγκια πρώτα ξεκίνησαν τον αγώνα! τους φώναξε.
Το χελιδόνι απόρησε:
-Τα μερμήγκια!
-Και γιατί κλείστηκαν μέσα σ' αυτό το κτίριο; ρώτησε ο σκίουρος.
-Είναι το πιο μεγάλο σχολείο της χώρας! γι' αυτό κλείστηκαν εδώ. Επειδή τα γράμματα δεν αντέχουν την καταπίεση! Όμως θα σας τα πει πιο καλά ένα απ΄αυτά τα μερμήγκια.
Ο σπουργίτης έγνεψε σ' ένα μερμήγκι που περνούσε δίπλα τους.
-Μπήκαμε εδώ μέσα κι αποφασίσαμε να μη βγούμε παρά μονάχα με βία, αν δε μας ξαναδώσουν τη λευτεριά μας. Ήταν καιρός να δώσουμε ένα μάθημα σε όλα τα φίδια και τις σαύρες, σε όλους τους ποντικούς! τους εξήγησε...
-Καλά και τι περιμένετε πως θα πετύχετε; ρώτησε το χελιδόνι.
-Να σου πω εγώ! είπε ένα άλλο μερμήγκι που ήρθε και στάθηκε δίπλα τους. Ελπίζουμε πως έτσι θα κάνουμε τους συμπατριώτες μας να νικήσουν το φόβο τους και να ενωθούν μαζί μας. Να ξεσηκωθούμε όλοι και να απαιτήσουμε λευτεριά και δικαιοσύνη.
-Και δε φοβάστε;
Ο σκίουρος έβλεπε κάπως μικρό το μερμήγκι για ένα τόσο μεγάλο αγώνα.
Εκέινο έδειξε πίσω απ' τα κάγκελα που περιτριγύριζαν τον τοίχο του μεγάλου κτιρίου:
-Δείτε εκεί έξω!
Φίδια, σαύρες, ποντικοί με όπλα, με κράνη και με σκοτεινά, ολοσκότεινα πρόσωπα στέκονταν και κοιτούσαν τα κλεισμένα μερμήγκια.
Κάτι κρύο, παγωμένο, πέρασε πάνω απ' τα πούπουλα του χελιδονιού.
Κάτι κρύο, παγωμένο, άγγιξε τη γούνα του σκίουρου.
-Ναι, φοβόμαστε! συνέχισε το μερμήγκι. Όμως πρέπει να νικήσουμε αυτό το φόβο.
Το άλλο μερμήγκι πλησίασε τα κάγκελα:
-Κι έπειτα δες! Δες εκεί πίσω. Πίσω απ' τα φίδια, πίσω απ' τα ποντίκια υπάρχουν όλοι εκείνοι που μας συμπαραστέκονται. Βουβά τώρα. Πιο ζωντανά σε λίγο. Κοντεύουμε να τους πείσουμε.
-Ναι, πρέπει κάτι να κάνουν! φώναξε ο σκίουρος κι η φωτογραφική μηχανή υψώθηκε στο μάτι του.
Ένα μερμήγκι με ένα πανό που έγραφε "ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΣΕ ΟΛΟΥΣ" πέρασε μπροστά απ' το φακό και καθρεφτίστηκε μέσα του.

(Μάνος Κοντολέων, "Ο Φωκίων ήταν ελάφι" 1992)

το τείχος του Βερολίνου(ενικός) - τα τείχη της ζωής(πληθυντικός)

Στην επέτειο της πτώσης του τείχους του Βερολίνου ας αναρωτηθούμε πόσα "τείχη" είναι διαρκώς υψωμένα γύρω μας καθημερινά...

Ποτέ ένας άνθρωπος δεν είπε τόσα πολλά... μέσα σε τόσους λίγους στίχους... όπως ο Καβάφης στα "τείχη"
(για να δείτε το βίντεο κλείστε τον player της μουσικής που βρίσκεται στο πλάι)

"Τείχη"
Χωρίς περίσκεψιν, χωρίς λύπην, χωρίς αιδώ
μεγάλα κ’ υψηλά τριγύρω μου έκτισαν τείχη.

Και κάθομαι και απελπίζομαι τώρα εδώ.
Άλλο δεν σκέπτομαι: τον νουν μου τρώγει αυτή η τύχη·

διότι πράγματα πολλά έξω να κάμω είχον.
A όταν έκτιζαν τα τείχη πώς να μην προσέξω.

Aλλά δεν άκουσα ποτέ κρότον κτιστών ή ήχον.
Aνεπαισθήτως μ’ έκλεισαν από τον κόσμον έξω.
(Κώστας Καβάφης)

"περίπατος στου Φιλοπάππου"

Στις 21 Οκτωβρίου οι τάξεις Ε΄ και ΣΤ΄ πήγαμε στο λόφο του Φιλοπάππου να παρακολουθήσουμε ένα πρόγραμμα για το περιβάλλον.

Θα ήθελα να μοιραστώ μαζί σας αυτό το ταξίδι για να νιώσετε κι εσείς έστω και στο ελάχιστο αυτό που νιώσαμε εμείς. Καθώς ανεβαίνεις το λόφο βλέπεις δέντρα να υψώνονται, κυπαρίσσια, πεύκα, και το υπέροχο δώρο της θεάς Αθηνάς, την ελιά. Βλέπεις ένα θάμνο που λέγεται Αθάνατος κι άμα τον κακομεταχειριστείς και του αφήσεις έστω και μια ρίζα αυτός ξαναφυτρώνει και φυτρώνει κάθε δύο χρόνια. Επίσης βλέπεις τις γραμμές που έχουν αφήσει τα κάρα στις πλάκες και αριστερά δεξιά τους υπήρχαν μαγαζιά και τα κάρα πήγαιναν πέρα δώθε ανάμεσά τους. Θα δεις ακόμα μια γέρικη χελώνα 150 ετών, μια τεράστια σφιγγοφωλιά, το μανιτάρι που φυτρώνει στον κορμό των δέντρων, το δάκρυ των δέντρων που βγαίνει από τον κορμό τους όταν έχουν πληγή και τα κάνει καλά, το αστεροσκοπείο Αθηνών, την Πνύκα και τη θέα της Αθήνας από ψηλά μαζί με την Ακρόπολη. Όλα ήταν υπέροχα. Έβγαλα πολλές φωτογραφίες για να θυμάμαι αυτό το μέρος. Θα μπορούσα να ξαναπάω για να χαλαρώσω και να ξεκουραστώ. Σας εύχομαι να πάτε κι εσείς αλλά κοιτάξτε να είναι ηλιόλουστη μέρα για να το χαρείτε περισσότερο, όπως εμείς…(Σοφία)

"μάθημα στo Διομήδειο κήπο"

"Γνωριμία με τα φυτά της γειτονιάς μας" ήταν το θέμα μας στη "Μελέτη Περιβάλλοντος" και ο καλύτερος χώρος για να κάνουμε το μάθημα είναι ο "Διομήδειος κήπος" που βρίσκεται δίπλα μας. Μετά το πρωινό κουδούνι λοιπόν, με την κυρία Μαίρη τη δασκάλα μας και μερικές μητέρες για συνοδεία, ξεχυθήκαμε στον όμορφο κήπο για μια μικρή έρευνα...

Περάσαμε καταπληκτικά!!!

Μακάρι να κάναμε κάθε μέρα το μάθημά μας στο Διομήδειο κήπο...

μαθητικό laptop..."το ράσο δεν κάνει τον παππά"

Στα φετινά πρωτάκια του Γυμνασίου έδωσαν από ένα μικρό "γλυκούλι" laptop. Πολύ καλή κίνηση και μακάρι να επεκταθεί και στις άλλες τάξεις.

Θα πρέπει όμως να σκεφτούμε ότι:

α) είναι έτοιμοι οι εκπαιδευτικοί;
έχουν επιμορφωθεί κατάλληλα για να χρησιμοποιήσουν τις Νέες Τεχνολογίες ως "γνωστικά εργαλεία" στη μαθησιακή δραστηριότητα;

β) το Αναλυτικό Πρόγραμμα πότε θα αλλάξει επιτέλους; με το υπάρχον Α.Π. και τον τεράστιο όγκο της Διδακτέας Ύλης δεν είναι εύκολο να κάνει ο εκπαιδευτικός δραστηριότητες "ανοιχτές", δημιουργικές, απελευθερωτικές για το μαθητή, χρησιμοποιώντας τις Νέες Τεχνολογίες σε καθημερινή βάση.

Περιμένουμε και ευχόμαστε να εξοπλιστούν το συντομότερο οι αίθουσες με υπολογιστές, γρήγορο διαδίκτυο, διαδραστικούς πίνακες, ώστε το μάθημα να γίνει πιο ελκυστικό και πιο δημιουργικό για τους μικρούς μας μαθητές. Όμως, εάν δεν λάβουμε σοβαρά υπόψιν, τις προηγούμενες παρατηρήσεις, τότε θα επαληθευτεί το ποντιακό ανέκδοτο...

"γιατί οι πόντιοι αγοράζουν δύο πλυντήρια;

για να στηρίζουν πάνω τους τη σκάφη

και να πλένουν... στο χέρι..."

"Ελευθερώστε το ποδήλατο"

Το ποδήλατο είναι μια καλή λύση για το κυκλοφοριακό πρόβλημα και την προστασία του περιβάλλοντος. Είναι ένα μέσο χαράς και διασκέδασης για μικρούς και μεγάλους. Σε όλες τις χώρες τις Ευρώπης χρησιμοποιείται από τους πολίτες στις καθημερινές μετακινήσεις τους. Γιατί όχι και εδώ;

Στηρίζουμε την πρωτοβουλία του "ΟΙΚΟΠΟΛΙΣ" και συμμετέχουμε στην ποδηλατοδρομία που θα γίνει στην πόλη μας την Κυριακή 20/09/2009.