4/3/09

"Το παραμύθι απ' την ανάποδη"

Δυό φορές κι έναν καιρό ζούσε ένα λυκάκι ο Άκης μαζί με τη μανούλα του τη γλυκιά Ζωούλα.
Ο Άκης ήταν άσπρος σαν το χιόνι με μια μαύρη βούλα στο κεφάλι. Είχε μια φουντωτή ουρίτσα και μυτερά αυτάκια.
Επειδή φορούσε ένα πράσινο φιογκάκι στην ουρά του, έμεινε το όνομα "Άκης ο Πρασινοφιογκάκης"
Ζούσε με τη μαμά του σε ένα πανέμορφο σπιτάκι στην άκρη του δάσους.

-Καλό μου λυκάκι, μεγάλωσες πια κι έφτασε ο καιρός να πας μόνος σου στη γιαγιά.
Άντε λοιπόν στο καλό κι ένα σου λέω: να φυλέγεσαι από την ύπουλη Μαυροκακοσκουφίτσα που παραμονεύει στο δάσος.
-Μείνε ήσυχη μανούλα, θα έχω τα μάτια μου δεκατέσσερα, υποσχέθηκε το λυκάκι και πήρε το δρομό-δρομάκι.
Στη μέση της διδρομής ο Άκης ο Πρασινοφιογκάκης σταμάτησε να μαζέψει λουλούδια για τη γιαγιά του.
Ξαφνικά πετιέται μπρος του η Μαυροκακοσκουφίτσα.
-μπουουουουουαααααα!!!!!

-μαμάααα βοήθειαααααα!!!!!
-Μη με φοβάσαι, θέλω να γίνουμε φίλοι.
-Αυτό αποκλείεται. Η μαμά μου, μου είπε να μην κάνω κακές παρέες.
-Κατάλαβα, πάλι μόνη μου θα μείνω...κλαψ! κλαψ! κανείς δεν θέλει την παρέα μου!!!
Το λυκάκι την λυπήθηκε και ξεκίνησαν μαζί για το σπίτι της γιαγιάς. Ωστόσο η γιαγιά είχε γίνει καλά και έφτιαχνε κουλουράκια για το εγγονάκι της. Φορούσε μάλιστα και το καλό της φόρεμα για να το υποδεχτεί. Μόνο η πράσινη γέρικη ουρά προεξείχε. Εδώ που τα λέμε η ουρά της γιαγιάς λύκαινας δεν ήταν πάντα πράσινη, αλλά μόνο όταν τη βουτούσε στην κατσαρόλα με το σπανακόριζο.
Βλέπει από το παράθυρο το εγγονάκι της χεράκι-χεράκι με τη Μαυροκακοσκουφίτσα να έρχονται προς το σπίτι. Γρήγορα κατέβασε το σάκο του king-boxing από το πατάρι και άρχισε να προπονείται.
Μόλις άνοιξε η πόρτα, η γιαγιά ορμάει στην Μαυροκακοσκουφίτσα λέγοντας:
-παρ' κι αυτήν παρ' και τουτη!!! την έκανε Μαύρη... όνομα και πράμα!
Η Μαυροκακοσκουφίτσα έφυγε τρέχοντας μονολογώντας...
-Μπα, δε λέει το παραμύθι απ' την ανάποδη...
-Καλύτερη η Κοκκινοσκουφίτσα...

και ζήσαν αυτοί καλά κι εμείς.....

(Ραφαήλ - δ΄ τάξη)

14 σχόλια:

pandora είπε...

Μπράβο στον Ραφαήλ!
Είναι ένας σύγχρονος Παραμυθάς.

Μαρία Νικολάου είπε...

Συγνώμη! Αυτο το παραμύθι το εγραψε παιδί της Τεταρτης?
Οσο το διαβαζα ήμουν σιγουρη πως το εγραψε καποιος δασκαλος(α)
Τι να πω... θα προτιμήσω το παραμύθι απο την ανάποδη!!!

Και μου αρεσε πολυ και γελασα
ΜΠράβο στον Ραφαήλ

Margo είπε...

Μπράβο στο Ραφαήλ με χιούμορ και φαντασία!! Κάνατε και εικονογράφηση, ολοκληρωμένη δουλειά... συγχαρητήρια σε όλους!!!

"ΧΑΡΤΑΕΤΟΣ" είπε...

Τρυφερότητα,χιούμορ,εξυπνάδα και οι ρόλοι ανάποδοι, τόσο όσο να μην καταστραφεί η ευαισθησία!
Η μανούλα πάντα γλυκιά,προστατευτική και το όνομά της Ζωούλα,η γιαγιά καθόλου ανήμπορη,δυναμική,σύγχρονη και το παραμύθι ολοκληρώνεται με μήνυμα!
Ραφαήλ είσαι σπουδαίος!
Περιμένουμε και συνέχεια...!
ΟΛΓΑ

ΓΙΑΝΝΗΣΒΕΡ είπε...

Εξαιρετική δουλειά από το μαθητή σας!
Κάτι ανάλογο αναρτήσαμε κι εμείς σήμερα στο http://36dimotiko.blogspot.com

JK O SΚΡΟΥΤΖΑΚΟS είπε...

ΠΟΛΥ ΚΑΛΟ ΜΕ ΦΑΝΤΑΣΙΑ.ΜΠΡΑΒΟ.
ΠΕΡΑΣΕ ΓΙΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑΚΙ ΑΦΟΥ ΠΑΙΖΕΙΣ ΠΑΙΧΝΙΔΑΚΙ.ΚΑΛΟ ΒΡΑΔΥ.

Άννα είπε...

Γράψαμε και εμεις το παραμυθι αυτο (είμαι δασκάλα Δ ταξης)
Μπράβο στο Ραφαήλ...Πολυ ομορφο το παραμυθι και θα ηθελα να το διαβασω σε μικρά μου....

Αθηνα!!! είπε...

πραγματι ειναι πολυ ωραιο και αστειο μα και διασκεδαστικο,επισης!!!ΤΕΛΕΙΟ!!!!!!!!

Ανώνυμος είπε...

πολύ τελείο

Ανώνυμος είπε...

αντε δεν θα μπει κανεις μεσα βαρεθηκα να περιμενω

Ανώνυμος είπε...

ante

Ανώνυμος είπε...

ουφ βαρεθηκα να περιμενω

Ανώνυμος είπε...

ΑΝΩΝΥΜΕ ΜΙΛΑΣ ΜΟΝΟΣ ΣΟΥ Η ΜΟΥ ΦΑΙΝΕΤΕ????????????

Ανώνυμος είπε...

ηταν πολυ ωραιο ραφαηλ!!!!!!!!!!!μπραβο σου!!!!!