7/1/09

Μάθε παιδί μου Ίντερνετ

Google και Wikipedia βάζουν... στο ράφι τα σχολικά βιβλία και τις εγκυκλοπαίδειες. Πλέον οι μαθητές δεν χρειάζεται να απομνημονεύουν ημερομηνίες, μάχες και γεγονότα, με ένα απλό κλικ τα έχουν όλα στην οθόνη του υπολογιστή τους. Το Διαδίκτυο αλλάζει τον τρόπο με τον οποίο αντιμετωπίζουν τη γνώση οι νέες γενιές. Μπορεί να αλλάξει όμως και το σχολείο;
(πηγή: εφημερίδα ΤΑ ΝΕΑ)

Διαβάστε ολόκληρο το άρθρο εδώ

3 σχόλια:

Ανώνυμος είπε...

Ενας γέρος
Στου καφενείου του βοερού το μέσα μέρος
σκυμένος στο τραπέζι κάθετ' ένας γέρος·
με μιαν εφημερίδα εμπρός του, χωρίς συντροφιά.

Και μες στων άθλιων γηρατειών την καταφρόνεια
σκέπτεται πόσο λίγο χάρηκε τα χρόνια
που είχε και δύναμι, και λόγο, κ' εμορφιά.


Ξέρει που γέρασε πολύ· το νοιώθει, το κυττάζει.
Κ' εν τούτοις ο καιρός που ήταν νέος μοιάζει
σαν χθές. Τι διάστημα μικρό, τι διάστημα μικρό.


Και συλλογιέται η Φρόνησις πώς τον εγέλα·
και πώς την εμπιστεύονταν πάντα - τι τρέλλα! -
την ψεύτρα που έλεγε· «Αύριο. Εχεις πολύν καιρό.»


Θυμάται ορμές που βάσταγε· και πόση
χαρά θυσίαζε. Την άμυαλή του γνώσι
κάθ' ευκαιρία χαμένη τώρα την εμπαίζει.


... Μα απ' το πολύ να σκέπτεται και να θυμάται
ο γέρος εζαλίσθηκε. Κι αποκοιμάται
στου καφενείου ακουμπισμένος το τραπέζι.

Κωνσταντίνος Π. Καβάφης

diamanto είπε...

Πέρασμα
Εκείνα που δειλά φαντάσθη μαθητής, είν' ανοιχτά,
φανερωμένα εμπρός του. Και γυρνά, και ξενυχτά,
και παρασύρεται. Κι ως είναι (για την τέχνη μας) σωστό,
το αίμα του, καινούριο και ζεστό,
η ηδονή το χαίρεται. Το σώμα του νικά
έκνομη ερωτική μέθη· και τα νεανικά
μέλη ενδίδουνε σ' αυτήν.
Κ' έτσι ένα παιδί απλό
γένεται άξιο να το δούμε, κι απ' τον Υψηλό
της Ποιήσεως Κόσμο μια στιγμή περνά κι αυτό -
το αισθητικό παιδί με το αίμα του καινούριο και ζεστό.

Κωνσταντίνος Π. Καβάφης

URL είπε...

TI NA PEI KANEIS.....